vrijdag 20 maart 2015

Geduld is een schone zaak

Waar blijft het zonnetje? Ja als hij schijnt dan moet ik slapen. Ik heb zin in licht, kleur en frisse lucht.
Heel even hebben we er van genoten. Zelfs Adèle sprong uit de band.

                                

Ze is niet zo uitbundig van aard. Maar klaarblijkelijk kon ze de verleiding niet weerstaan.

En toch gaat de natuur door. 


                                  

                                                                             

Deze Primula's hebben de winter oveleefd en zorgen alweer voor wat kleur 


Maar het tuincentrum heeft gelukkig nog meer.


En dan de keuken !!!!. Stukje bij beetje wordt het wat. De kasten staan en hangen.
        


                                

                                                                  

Tot gisteren is er gekookt op de oude koelkastdeur. Veel heb je eigenlijk niet nodig om te leven zoals je ziet.

                            

Maar ja, het oog wil ook wat en ik ging de oven toch wel erg missen. Dus vanaf vandaag staat er een pronkstuk. Met wel liefst vier ovens!

                                

Het lijkt wel of het zo moet zijn. Gisteren was het alweer een jaar geleden dat mijn moeder ons verliet. En dit zie ik als de erfenis van mijn ouders. Door hun bijdrage kon mijn droom eerder gerealiseerd worden. Door heel veel bij mijn moeder te kijken als zij aan het koken en bakken was ben ik er ook van gaan houden. Mijn vader hield er erg van om het op te eten maar ook om zo nu en dan te koken en dat ging op z'n pa's. 

Het verfwerk is bijna klaar en volgende week wordt er betegeld. 

Maar eigenlijk hoor ik over handwerken te praten. Dus hier een kleine update. 
Het quilten vordert gestaag. Ik ben bijna op de helft. 

                           

Zit nu in de tas om mee te mogen naar mijn werk .

Dit is het dokie voor de Marker Pronkrol

                        

En ik ben nog steeds met de doos bezig. 


                                                                      

Een bestaand pakket omvormen naar eigen idee vraagt wel steeds om oplossingen te zoeken omdat het weer niet past of er verschijnen tochtgaten die weer opgevuld moeten worden. Het is echt een uitdaging maar wel erg leuk. 
Wat te zien is is de binnenkant. En nu ben ik in dubio wat voor kleur ik ga nemen voor een aker. Als die geknoopt en klaar is dan kan pas de binnendeksel vastgeplakt worden. 

     

maandag 2 maart 2015

Wat een zooitje

Er wordt weleens gezegd dat je eerst rommel moet maken voordat er iets moois tevoorschijn komt.

                           

Dit is dus de auto met aanhanger die allemaal mooie kasten brengt. Maar door de twee heren die in de auto zaten werd heel de inhoud van de aanhanger systematisch in ons huis, dus keuken en huiskamer gezet.

 


                       

                                                    

                                                                                

Het is hier  een zooitje en je kan je kont niet keren. Nog één nachtje slapen en om 7.30u staat men op de stoep om er één geheel van te maken. Dan is mijn droomkeuken bijna klaar. Pas op 20 maart komt het fornuis maar dan heb ik ook wat.

Maar van de nood kan ik heel goed een deugd maken. Onze slaapkamer is weer tijdelijk een serre geworden. En vooral als de zon schijnt is het genieten. Heerlijk lui op bed, steun omhoog en dan borduren.
Alweer een lapje van de pronkrol klaar.

                         

Voor de broodnodige variatie een quiltje uit de voorraad gepakt om afgemaakt te worden. 

                           

Ik blijf zo nog in eventjes in Parijs.  

maandag 23 februari 2015

Alweer voorbij

Wat gaat de tijd toch snel. We zijn al weer een week thuis van het reisje Parijs met Tammy en Erna. En het was weer zoals vanouds, gewoon gezellig. Het was wel  jammer dat er een paar mensen geveld waren door de griep en niet mee konden.
De eerste dag hebben we het rustig aangedaan, mede door het openbaar vervoer waardoor we later uit Breda konden vertrekken dan de bedoeling was. Maar daardoor wel op tijd waren in het hotel. Voor degene die hier al eerder  was het een verrassing dat het zo opgeknapt was.

                                  

Na een nachtje slapen op naar de beurs.

                                                  

Het was er druk maar gezellig. En natuurlijk koop je souvenirs en dit keer zijn het twee boeken geworden en een quiltpakket met garen en band.

                                                    

Deze quilt bleef me achtervolgen, al een aantal jaartjes. En nu heeft ze rust want ze mocht dit jaar mee naar huis.

Na het diner, wat overigens uitstekend was ( allebei de dagen in het hotel) zijn we Parijs bij avond gaan bekijken. Het is en blijft een facinerende stad. Hier een kleine inpressie.

        
    
                                   
                        

                                              

Veel is het niet. Zo mooi als het weer in Nederland was zoveel regende het in Parijs. En dan is het lastig om vanuit de bus mooie foto's te maken.
Maar het was genieten ! 

De volgende dag was weer de dag van huiswaarts gaan maar pas na een bezoek aan het Louvre. Daar was een kleine expositie genaamd : Les Arts Decoratifs, Mode en Textiel. Met andere woorden en kort door de bocht: knopen. Maar dan ook echte mooie knopen van allerlei soorten materiaal, geborduurd, geëmailleerd, van been, enz, enz. Ik heb er van genoten, zoveel moois.

                      

                                          

                      

                                    


                                         

Dank je wel Lies voor de foto's

En toen was de zon er, heerlijk. Gelijk gaan genieten want dan kon nog effetjes.

                      

                                       

                 

Ach, de daagjes waren weer voorbij, nog een aantal uurtjes rijden. Een afscheidsdiner en een afscheid van iedereen en een fijne herinnering erbij. 

Maar weet je wat zo vreemd was? Alle dames houden erg van handwerken maar wat me opviel: er zijn maar weinig steekjes gemaakt. 

Thuis riep de plicht weer. Centjes verdienen en zo kon ik wel borduren. Verder met de Pronkrol van Jookies. Hanteerbare kleine lapjes.
En er is weer een lapje klaar.

                                 

 Volgende lapje is in de maak.

                         

Gisteren was ook het galgenmaal van het fornuis. Nog één keer een pan met stoofvlees maken. Lamsvlees met Guinness

                

En nu is mijn keuken ontmanteld.

                                 

We krijgen een hele mooie nieuwe. Mag ook wel na 25 jaar. En gek, het gaat je toch aan het hart dat de oude weg is. Een beetje sentimenteel. Maar hoeveel heeft de keuken al niet meegemaakt. Er kwamen mensen via hier naar binnen, deksels van pannen optillend als er iets op het gas stond en zin hadden om te blijven eten, die er niet meer zijn. Een aantal wist wel van onze plannen en dat we er hard voor aan het sparen waren. 
Maar ik verheug me er op. Brood bakken, taarten bakken, en veel koken, heel veel koken met de hoop dat er vaak meegegeten gaat worden.
Nu is het een lekker zooitje, de koelkast in de slaapkamer. Ach een lekker koel wit wijntje of biertje op bed moet toch kunnen?

                                     

zondag 1 februari 2015

Allemaal frotdingetjes

De laatste tijd ben ik echt aan het frotten. Kleine werkjes die nog net niet klaar en af zijn. Het is ook één van mijn zwakke slechte " gewoonte". Net niet afmaken. Waarom niet? Ik zou het echt niet weten. 
Dom. Jazeker. Dus eens in de zoveel tijd dan krijg ik de geest, geef ik mezelf een schop onder mijn zitvlak. En dan is er de kreet: weer iets af. Dus dit zijn de frotjes.

                               

                                             

Een naaldenboekje en een speldenkussentje. Het naaldenboekje is met zijde geborduurd, dat wilde ik eens proberen. Dat is trouwens goed bevallen, zijde borduurt heerlijk. 
Het speldenkussentje was om te ervaren hoe het was om Hardanger borduurwerk te borduren op fijn linnen. Ook dat is goed bevallen.

En in het kader van de Marker Pronkrol is het breien ook klaar en op een lapje vastgenaaid.

                                                

Kortom echt frotwerk, heerlijk.

dinsdag 27 januari 2015

Gezichtjes

Gezichtjes blijven me achtervolgen. Eerst de cake en nu dit weer.

                         

Ik vind het wel aandoenlijk. 

maandag 5 januari 2015

En ineens

Ben ik een jaar ouder. Een heuglijke dag. In plaats van één cijfertje dat ging veranderen zijn het er dus twee. En dan realiseer ik me dat het nu pas de eerste keer is dat ik het vier zonder mijn ouders. Hoe rijk kan je dan zijn. Zelf al bijna wit, krakende knietjes, 16 draads linnen kost meer moeite om er mooie kruisjes op te krijgen en vergeten van namen maar wel het gezicht zien, en nu pas wees zijn. 

Het echt vieren met de kinderen en de familie dat zit in het vat. De ervaring heeft geleerd dat jarig zijn vlak na de feestdagen niet optimaal is. Iedereen is verzadigd en heeft weer zin in de normale gang van zaken. Als de keuken voorspoedig geplaats gaat worden dan zal het wel een gezellige dag in februari worden. 
Maar ik ben wel verwend hoor. Van manlief kreeg ik dit.


Samen met zoonlief1 ga ik er naar toe. Wij beiden houden hier erg van. 
En morgen gaan we een dagje naar Dordrecht, winkelen en een leuk restaurantje opzoeken.

Manlief kreeg een app van zoonlief2. Hij wilde de feestvreugde komen verhogen. Om 17.55 u zou hij aankomen en had maar een minuutje de tijd. Dus jassen aan en in de auto gesprongen.

 

                                       

                                                                               

                                 

Deze route rijdt hij zelden want hij woont in de buurt van Rotterdam. Ook dit is weer een gouden cadeautje.

Maar we hebben gezellig en lekker gegeten met dochter- en schoonzoonlief. 
Zelfs de cake lachte me zelfs toe.

                                     

Daarna natafelen, maar met breiwerkje. 

                                  

Dus gewoon tevreden.