zondag 7 december 2014

Balen

Kennen jullie de mop van de man die uitgebreid zijn verjaardag wilde vieren? Nou, die ging niet door.

Manlief ligt in bed samen 


met dit kuurtje. Een beginnende longontsteking gooide roet in het eten. Letterlijk en figuurlijk. Gelukkig waren we er bijtijds bij. Zowel voor hem als voor de laatste bederflijke boodschappen. Wat er al in huis was kon in de vriezer of de kelderkast. Gelukkig gaat het de goede kant op, en dat is toch het belangrijkste. De verjaardag gaan we een ander keertje vieren. 

En inplaats van koken en bakken ben ik verder gegaan met de pronkrol.



Vooral ruitveranderen was leuk. Dat is zo lang geleden dat ik dat gedaan had. En de effecten zijn zo leuk.



Nu de zoompjes maken en de breiwerkjes op lapjes naaien. Volgende maand maar weer twee nieuwe deelltjes bestellen.

dinsdag 2 december 2014

Laatste loodjes

Dat geldt voor twee dingen. 


Quilt is klaar met quilten. Alleen de bies nog. Maar dat zal wel volgende week worden voordat ik eraan toe kom. Dus dat is laatste loodje 1.
Om niet met lege handen te zitten is de pronkrol weer uit de doos. Vierkanten breien om precies te zijn.


Droppot bij de hand. Nog wat naweetjes van een hele irritante droge kriebelhoest waarbij je je ook niet lekker bijvoelt. Nu heeft manlief er last van. Nu hij dat toch moet krijgen is het maar goed dat het nu is. A.s zaterdag is hij jarig. 


Deze krat (en nog meer) moet leeggekookt en gebakken worden. Onze verjaardagen zijn gelijk familiereunietjes en zodoende zijn er dan 21 eters en drinkers. Een heel gezellig vol huisje hebben we dan. Van onze slaapkamer gaan we een buffetkamer maken. Allemaal zelfbediening want ik sta te koken of eigenlijk op te warmen op dit fornuis.


En voor dat fornuis zijn het ook de laatste loodjes. Volgende maand wordt hij ingeruild voor dit exemplaar


Mijn droom, al heel en heel lang. En ik hoop dat ik er nog heel lang heel veel op mag koken (6 pitten) en bakken (4 ovens) . 

zaterdag 22 november 2014

Een beetje saai


Dat heb ik nu altijd met quilten. Het duurt even voordat ik er aan ga beginnen, maar dan......... Ik kan niet meer stoppen. Het moet af! Heel fanatiek ga ik door. En het schiet op, bijna klaar. 

woensdag 12 november 2014

Eventjes weg

Van alle moeten en moetjes. Zoonlief-2 is met zijn lief een paar daagjes weg en heeft dit uitzicht.
                        
                           

En wij mogen op deze twee passen. 


Mevrouw en meneer vinden het maar zo, zo en denken ons bang te maken. Ja, ja wat we niet zien dat is er wel en dat bewijst deze foto. 
Helaas voor ze zijn we niet gillend weggerend. We hebben zelfs heerlijk geslapen. Langzaam breekt het ijs en mevrouw heeft zelfs aangegeven dat ze ook quilten wil leren.

                                          

En dat ze er eentje wil maken voor meneer.

                     

Het voordeel van ergens anders zijn is dat je een ander uitgangspunt heb om wat te zien. Nu zitten we met de trein maar 10 minuten van Rotterdam vandaan. Leuk om naar de Markthal te gaan. En echt, als je van koken en lekker eten houdt dan kan je er uren zoetbrengen. Al is het alleen maar het aanschouwen van de wanden en het plafond. 


                                             

En dit is geen hamburger van een bekende keten.

                                        

En dat proef je. De meerprijs hadden we er echt voor over.

Natuurlijk werd het mandje ook gevuld. Varkenswangetjes, zo lekker, en wat van de poelier. Maar dat ligt al in de vriezer. Het zuurdezembrood is erg lekker, de oude Rottedammer wacht nog op een glaasje port. 
Vanavond gaan we deze groente eten.

                 

Dit is een kruising van spruitjes met boerenkool. En ze zien er zo schattig uit. Ik ben benieuwd.

zondag 2 november 2014

Nog steeds genieten

En dat hebben we gedaan. Jammer genoeg was dat overdag niet mogelijk, de plicht riep. Maar het maakt toch een verschil. Koude nachten of zachte nachten. Gisteren moesten we cadeautjes gaan kopen en dan is het toch heerlijk om nog een terrasje te kunnen pakken.

                                    

Zou het nu echt de laatste keer zijn? Diep in mijn hart vind ik het heerlijk zo. Nu is het niet erg dat het vroeg donker is. Je kan gewoon zo naar buiten lopen. Geen kille, druilerige tot op het bot verkleumende ( al staat de kachel aan ) dagen. 

Ik heb ook zo'n donkerbruin vermoeden dat de dames het ook niet zo erg vinden. Want ze zien er niet uit. Het lijkt mij ook behoorlijk onbehagelijk als je er zo triest uit ziet

                                


Maar als de koude dagen komen!

                       

Ta, ta, ta, da.
Bijnaaaaa klaar. Alleen nog tegenzomen en wassen. Heerlijk warm is tie. Dat voelde je al met het breien als het op je schoot lag.
En dan is het tasje helemaal af, tasje voor dochterlief bijna.
                                                                        
                                                                              

En de pronklap schiet ook op. Zo nu en dan zit er een beetje " eigen" in. Een ander kleurtje, een fout die wat mij betreft kan blijven zitten omdat het wel goed is zo. 

                        

Deze moeten nog. Dan ga ik het vervolg weer bestellen.


Het zijn leuke handzame werkjes op mijn werk.

donderdag 2 oktober 2014

Genieten

Wat is het toch een heerlijke nazomer. Nog steeds kunnen we buiten zitten.  Nou ja, buiten zitten. Gelukkig kon ik het de laatste dagen wel.  Al weer lag ik met koorts in de lappenmand. Maar blij toe, de oorzaak is gevonden. Normaal gesproken zijn er vervelende klachten. Niets van dit alles. Dus een stevige antibioticakuur en hopende dat het over is.

Zodra het weer wat beter ging lekker op bed wat borduren. 
Het tasje is wat kruisjes betreft klaar. De voering is uitgezocht.
                

En laat ik nu net genoeg band over houden om er nog een te maken. En nu in de kleurtjes die dochterlief mooi vindt.

                 

Ik kan niet verder, garen is op. Maar daar gaat voor gezorgd worden. Ik vind het altijd zo leuk dat het door kleur het een heel andere uitstraling krijgt.

Wat ik ook nog wilde laten zien is The Englisch Whitework Sampler waarmee ik in het voorjaar bezig was. Deze is al een poosje af en ligt nu in de erfkist. En ik ben er erg blij mee.

                           


woensdag 24 september 2014

Eng

Omdat het er vandaag erg herfstig uitziet heb ik me maar eens vermand om te gaan knippen in breiwerk. Als ik me wil koesteren in de warmte van de schaapjes dan moet ik dat snel gaan doen. Maar eng dat ik het vind. 

Eerst goed af zigzaggen. Veel en vaak op internet gekeken of het toch echt zo gaat zoals ik denk. Ja, het klopt. Achter de naaimachine en rausen maar.

                       

Schaar en bij en knippen maar.

            

En klaar. Is dat nu alles? Is hier het spreekwoord: Een mens lijdt het meest door de dingen die hij vreest van toepassing? Nu zo erg was dat ook weer niet maar de volgende keer is de stap wel een stuk kleiner.

                   

Het volgende is om een heeeeeeeeeeeeleboel steken te gaan opnemen. Ook dat is een mooi werkje voor de nacht.

Het tasje vordert gestaag. Ik pak het regelmatig op. En de bedoeling om mijn eerste werknachtje ermee te vullen lukte niet. Het was een drukke en rommelige nacht. Maar ja, je komt er tenslotte om te werken.