maandag 23 februari 2015

Alweer voorbij

Wat gaat de tijd toch snel. We zijn al weer een week thuis van het reisje Parijs met Tammy en Erna. En het was weer zoals vanouds, gewoon gezellig. Het was wel  jammer dat er een paar mensen geveld waren door de griep en niet mee konden.
De eerste dag hebben we het rustig aangedaan, mede door het openbaar vervoer waardoor we later uit Breda konden vertrekken dan de bedoeling was. Maar daardoor wel op tijd waren in het hotel. Voor degene die hier al eerder  was het een verrassing dat het zo opgeknapt was.

                                  

Na een nachtje slapen op naar de beurs.

                                                  

Het was er druk maar gezellig. En natuurlijk koop je souvenirs en dit keer zijn het twee boeken geworden en een quiltpakket met garen en band.

                                                    

Deze quilt bleef me achtervolgen, al een aantal jaartjes. En nu heeft ze rust want ze mocht dit jaar mee naar huis.

Na het diner, wat overigens uitstekend was ( allebei de dagen in het hotel) zijn we Parijs bij avond gaan bekijken. Het is en blijft een facinerende stad. Hier een kleine inpressie.

        
    
                                   
                        

                                              

Veel is het niet. Zo mooi als het weer in Nederland was zoveel regende het in Parijs. En dan is het lastig om vanuit de bus mooie foto's te maken.
Maar het was genieten ! 

De volgende dag was weer de dag van huiswaarts gaan maar pas na een bezoek aan het Louvre. Daar was een kleine expositie genaamd : Les Arts Decoratifs, Mode en Textiel. Met andere woorden en kort door de bocht: knopen. Maar dan ook echte mooie knopen van allerlei soorten materiaal, geborduurd, geëmailleerd, van been, enz, enz. Ik heb er van genoten, zoveel moois.

                      

                                          

                      

                                    


                                         

Dank je wel Lies voor de foto's

En toen was de zon er, heerlijk. Gelijk gaan genieten want dan kon nog effetjes.

                      

                                       

                 

Ach, de daagjes waren weer voorbij, nog een aantal uurtjes rijden. Een afscheidsdiner en een afscheid van iedereen en een fijne herinnering erbij. 

Maar weet je wat zo vreemd was? Alle dames houden erg van handwerken maar wat me opviel: er zijn maar weinig steekjes gemaakt. 

Thuis riep de plicht weer. Centjes verdienen en zo kon ik wel borduren. Verder met de Pronkrol van Jookies. Hanteerbare kleine lapjes.
En er is weer een lapje klaar.

                                 

 Volgende lapje is in de maak.

                         

Gisteren was ook het galgenmaal van het fornuis. Nog één keer een pan met stoofvlees maken. Lamsvlees met Guinness

                

En nu is mijn keuken ontmanteld.

                                 

We krijgen een hele mooie nieuwe. Mag ook wel na 25 jaar. En gek, het gaat je toch aan het hart dat de oude weg is. Een beetje sentimenteel. Maar hoeveel heeft de keuken al niet meegemaakt. Er kwamen mensen via hier naar binnen, deksels van pannen optillend als er iets op het gas stond en zin hadden om te blijven eten, die er niet meer zijn. Een aantal wist wel van onze plannen en dat we er hard voor aan het sparen waren. 
Maar ik verheug me er op. Brood bakken, taarten bakken, en veel koken, heel veel koken met de hoop dat er vaak meegegeten gaat worden.
Nu is het een lekker zooitje, de koelkast in de slaapkamer. Ach een lekker koel wit wijntje of biertje op bed moet toch kunnen?

                                     

zondag 1 februari 2015

Allemaal frotdingetjes

De laatste tijd ben ik echt aan het frotten. Kleine werkjes die nog net niet klaar en af zijn. Het is ook één van mijn zwakke slechte " gewoonte". Net niet afmaken. Waarom niet? Ik zou het echt niet weten. 
Dom. Jazeker. Dus eens in de zoveel tijd dan krijg ik de geest, geef ik mezelf een schop onder mijn zitvlak. En dan is er de kreet: weer iets af. Dus dit zijn de frotjes.

                               

                                             

Een naaldenboekje en een speldenkussentje. Het naaldenboekje is met zijde geborduurd, dat wilde ik eens proberen. Dat is trouwens goed bevallen, zijde borduurt heerlijk. 
Het speldenkussentje was om te ervaren hoe het was om Hardanger borduurwerk te borduren op fijn linnen. Ook dat is goed bevallen.

En in het kader van de Marker Pronkrol is het breien ook klaar en op een lapje vastgenaaid.

                                                

Kortom echt frotwerk, heerlijk.

dinsdag 27 januari 2015

Gezichtjes

Gezichtjes blijven me achtervolgen. Eerst de cake en nu dit weer.

                         

Ik vind het wel aandoenlijk. 

maandag 5 januari 2015

En ineens

Ben ik een jaar ouder. Een heuglijke dag. In plaats van één cijfertje dat ging veranderen zijn het er dus twee. En dan realiseer ik me dat het nu pas de eerste keer is dat ik het vier zonder mijn ouders. Hoe rijk kan je dan zijn. Zelf al bijna wit, krakende knietjes, 16 draads linnen kost meer moeite om er mooie kruisjes op te krijgen en vergeten van namen maar wel het gezicht zien, en nu pas wees zijn. 

Het echt vieren met de kinderen en de familie dat zit in het vat. De ervaring heeft geleerd dat jarig zijn vlak na de feestdagen niet optimaal is. Iedereen is verzadigd en heeft weer zin in de normale gang van zaken. Als de keuken voorspoedig geplaats gaat worden dan zal het wel een gezellige dag in februari worden. 
Maar ik ben wel verwend hoor. Van manlief kreeg ik dit.


Samen met zoonlief1 ga ik er naar toe. Wij beiden houden hier erg van. 
En morgen gaan we een dagje naar Dordrecht, winkelen en een leuk restaurantje opzoeken.

Manlief kreeg een app van zoonlief2. Hij wilde de feestvreugde komen verhogen. Om 17.55 u zou hij aankomen en had maar een minuutje de tijd. Dus jassen aan en in de auto gesprongen.

 

                                       

                                                                               

                                 

Deze route rijdt hij zelden want hij woont in de buurt van Rotterdam. Ook dit is weer een gouden cadeautje.

Maar we hebben gezellig en lekker gegeten met dochter- en schoonzoonlief. 
Zelfs de cake lachte me zelfs toe.

                                     

Daarna natafelen, maar met breiwerkje. 

                                  

Dus gewoon tevreden.

vrijdag 2 januari 2015

En dan is het 2015

                    

Voor iedereen een goed en vooral gezond 2015. En zoals elk jaar: nieuw begin, nieuwe kansen. Als kind dacht ik altijd dat alle nare dingen dan weg waren en dat het goed zou gaan. Die illusie ben ik al heel lang kwijt geraakt. Maar ik hoop toch echt dat de wereld wat minder gaat branden en dat er weer rust komt. En dat dat geen illusie is.

Dit jaar ben ik al gezellig begonnen. En wel met vandaag een dagje dierentuin in 

                             

Het was een uitgesproken dag om erop uit te gaan. Lekker zonnetje, gezellige mensen en heel veel grut (kindjes). Dochterlief had kaartjes en wij mochten mee. En dat doe je dan. De wasmand, het stof en kerstboom zijn er morgen ook nog wel om dat aan te pakken. Eigenlijk heel "fijn" , dat het niet wegloopt. 
Er liepen nog redelijk wat dieren rond en van sommige kon je zien dat ze ook van de zon genoten.

        

 
                                        

           

En zo nu en dan, als het toch frisjes werd dan liepen we een hal of een restaurant binnen. Maar dat dachten meer mensen en vooral het aquarium was druk maar wel mooi.

           

                                     

     

                                       

       

Dus het nieuwe jaar is fijn begonnen en dat pakt niemand ons meer af.

Maar een beetje borduren doe ik nog steeds. Kleine projectjes. Nu niet te veel op mijn hals halen met de nieuwe keuken in zicht. 
Dit speldenkussentje is af. 

                      
                             De ene kant

                     
                             De andere kant

En het ligt op een lapje met het begin van Markerborduurwerk. Open zoom, schuintjes en lommertjes. Fijn werk om te doen, letterlijk en figuurlijk.

dinsdag 23 december 2014

Allemaal lichtjes



Alweer de laatste dagen van 2014. Wat gaat de tijd toch snel. De kortste dag hebben we alweer gehad. 
En dan is het Kerst. En iedereen wil ik ook graag het onderstaande wensen.

Een witte Kerst zit er niet in. Maar de donkere dagen zijn er wel degelijk.
En daar zijn gelukkig lichtjes voor. Oh, wat houd ik ervan, kaarslichtjes (lampjes) Eerst de kerstboompjes voor de ramen van ons huisje.



Daarna de kerstboom, nog steeds een echte.


De Kerststal, die we al jaren bezitten. 
Elk jaar een beeldje bijkopen. Net zolang totdat het kompleet was. Ik spaarde er zelfs A.H zegeltjes voor. Dat was het spaarpotje. Maar na al die jaren vinden we het nog steeds erg mooi.


Het is ook de kern van Kerstmis. Vaak wordt het vergeten wat Kerst eigenlijk is. Daarom staat de stal ook op een niet over het hoofd te ziene plaats.

Tja en dan onze nieuwe lichtjes van de laatste jaren. Ook hier wordt voor gespaard. En manlief is in december jarig en wordt als een kind zo blij van een nieuw huisje of popje als cadeautje. 


Wat ook al jaren een traditie is is bakken van de Kersttulbanden. Dit jaar heb ik er vier gebakken, drie worden er weggegeven en eentje eten we zelf op. Sinds kort heb ik Nordic Ware bakvormen. En die bakken toch. Het kost dan wel een beetje maar dan heb je ook wat.


En lekker ruiken dat het doet. Naar rum en kruiden, hmm. 

Dit jaar mag ik weer koken en bakken. De eerste Kerstdag zijn we met z'n achten. Dochterlief met schoonzoonlief, zoonlief2 met schoondochterlief2, zwagerlief en schoonzuslief. Zoonlief1 met schoondochterlief1 willen graag in hun nieuwe huis Kerst vieren. Groot gelijk hebben ze als ze dat graag willen. 

Bij ons zijn geen verplichtingen wat feestdagen betreft. Wil men komen, fijn en gezellig. Wil men graag thuisblijven of naar iemand anders, ook prima. 
En heb ik gasten dan geniet ik wel erg. Koken en bakken en liefst voor heel veel mensen dan ben ik als een kind zo blij.


Tussen het koken en bakken door is deze quilt in de wasmachine beland. Want hij is klaar, af, fini, finish. 


Nu mag hij mee met schoondochterlief2 . Ze kan hem gelijk meenemen. Misschien gaat het toch nog koud worden.