woensdag 12 november 2014

Eventjes weg

Van alle moeten en moetjes. Zoonlief-2 is met zijn lief een paar daagjes weg en heeft dit uitzicht.
                        
                           

En wij mogen op deze twee passen. 


Mevrouw en meneer vinden het maar zo, zo en denken ons bang te maken. Ja, ja wat we niet zien dat is er wel en dat bewijst deze foto. 
Helaas voor ze zijn we niet gillend weggerend. We hebben zelfs heerlijk geslapen. Langzaam breekt het ijs en mevrouw heeft zelfs aangegeven dat ze ook quilten wil leren.

                                          

En dat ze er eentje wil maken voor meneer.

                     

Het voordeel van ergens anders zijn is dat je een ander uitgangspunt heb om wat te zien. Nu zitten we met de trein maar 10 minuten van Rotterdam vandaan. Leuk om naar de Markthal te gaan. En echt, als je van koken en lekker eten houdt dan kan je er uren zoetbrengen. Al is het alleen maar het aanschouwen van de wanden en het plafond. 


                                             

En dit is geen hamburger van een bekende keten.

                                        

En dat proef je. De meerprijs hadden we er echt voor over.

Natuurlijk werd het mandje ook gevuld. Varkenswangetjes, zo lekker, en wat van de poelier. Maar dat ligt al in de vriezer. Het zuurdezembrood is erg lekker, de oude Rottedammer wacht nog op een glaasje port. 
Vanavond gaan we deze groente eten.

                 

Dit is een kruising van spruitjes met boerenkool. En ze zien er zo schattig uit. Ik ben benieuwd.

zondag 2 november 2014

Nog steeds genieten

En dat hebben we gedaan. Jammer genoeg was dat overdag niet mogelijk, de plicht riep. Maar het maakt toch een verschil. Koude nachten of zachte nachten. Gisteren moesten we cadeautjes gaan kopen en dan is het toch heerlijk om nog een terrasje te kunnen pakken.

                                    

Zou het nu echt de laatste keer zijn? Diep in mijn hart vind ik het heerlijk zo. Nu is het niet erg dat het vroeg donker is. Je kan gewoon zo naar buiten lopen. Geen kille, druilerige tot op het bot verkleumende ( al staat de kachel aan ) dagen. 

Ik heb ook zo'n donkerbruin vermoeden dat de dames het ook niet zo erg vinden. Want ze zien er niet uit. Het lijkt mij ook behoorlijk onbehagelijk als je er zo triest uit ziet

                                


Maar als de koude dagen komen!

                       

Ta, ta, ta, da.
Bijnaaaaa klaar. Alleen nog tegenzomen en wassen. Heerlijk warm is tie. Dat voelde je al met het breien als het op je schoot lag.
En dan is het tasje helemaal af, tasje voor dochterlief bijna.
                                                                        
                                                                              

En de pronklap schiet ook op. Zo nu en dan zit er een beetje " eigen" in. Een ander kleurtje, een fout die wat mij betreft kan blijven zitten omdat het wel goed is zo. 

                        

Deze moeten nog. Dan ga ik het vervolg weer bestellen.


Het zijn leuke handzame werkjes op mijn werk.

donderdag 2 oktober 2014

Genieten

Wat is het toch een heerlijke nazomer. Nog steeds kunnen we buiten zitten.  Nou ja, buiten zitten. Gelukkig kon ik het de laatste dagen wel.  Al weer lag ik met koorts in de lappenmand. Maar blij toe, de oorzaak is gevonden. Normaal gesproken zijn er vervelende klachten. Niets van dit alles. Dus een stevige antibioticakuur en hopende dat het over is.

Zodra het weer wat beter ging lekker op bed wat borduren. 
Het tasje is wat kruisjes betreft klaar. De voering is uitgezocht.
                

En laat ik nu net genoeg band over houden om er nog een te maken. En nu in de kleurtjes die dochterlief mooi vindt.

                 

Ik kan niet verder, garen is op. Maar daar gaat voor gezorgd worden. Ik vind het altijd zo leuk dat het door kleur het een heel andere uitstraling krijgt.

Wat ik ook nog wilde laten zien is The Englisch Whitework Sampler waarmee ik in het voorjaar bezig was. Deze is al een poosje af en ligt nu in de erfkist. En ik ben er erg blij mee.

                           


woensdag 24 september 2014

Eng

Omdat het er vandaag erg herfstig uitziet heb ik me maar eens vermand om te gaan knippen in breiwerk. Als ik me wil koesteren in de warmte van de schaapjes dan moet ik dat snel gaan doen. Maar eng dat ik het vind. 

Eerst goed af zigzaggen. Veel en vaak op internet gekeken of het toch echt zo gaat zoals ik denk. Ja, het klopt. Achter de naaimachine en rausen maar.

                       

Schaar en bij en knippen maar.

            

En klaar. Is dat nu alles? Is hier het spreekwoord: Een mens lijdt het meest door de dingen die hij vreest van toepassing? Nu zo erg was dat ook weer niet maar de volgende keer is de stap wel een stuk kleiner.

                   

Het volgende is om een heeeeeeeeeeeeleboel steken te gaan opnemen. Ook dat is een mooi werkje voor de nacht.

Het tasje vordert gestaag. Ik pak het regelmatig op. En de bedoeling om mijn eerste werknachtje ermee te vullen lukte niet. Het was een drukke en rommelige nacht. Maar ja, je komt er tenslotte om te werken. 

                                         

maandag 22 september 2014

Daar ben ik weer

Vakantie is hoofd leeg maken en dat is goed gelukt! Ik heb er weer zin in. Vandaag na vier weken ga ik weer een nachtje werken. 
Ineens had ik geen fut meer om te bloggen. Heel veel stond op de automatische piloot en daar bij kwam bij dat ik heel veel en vaak moest invallen op het werk en dat toch wel meer inpact had dan ik wenste. 
Maar goed, ik hoop dat er aan oplossingen gewerkt is in die vier weken. We zullen het zien.
Maar stil gezeten heb ik gelukkig niet. 
Bijvoorbeeld de pruimenboom. 
                              
Dit jaar weer een enorme oogst. Ook de mannen van dochterlief waren er blij mee.
                                 
                                 

De oven heeft weer gewerkt 

En de potten zijn weer gevuld met jam en chutney.

Dit jaar zijn we naar ItaliĆ« geweest. Twee weekjes om precies te zijn. Het was voor ons de eerste keer dus een beetje spannend. 
We hadden een appartementje gehuurd bij particulieren en het bleek in een gehuchtje te zijn van 15 bewoners. En verscholen in de bergen.


Het was er heel heel rustig maar met leefgeluiden. Ook wel eens op z'n Italiaans. Elke dag de was aan de lijn en op een gegeven moment ben ik daar ook maar aan mee gaan doen. De eigenaren van het huisje waren ontzettend vriendelijk en behulpzaam. 
Veel weggeweest zijn we niet. En eerlijk gezegd hadden we er ook niet zo veel behoefte aan. Lucca was ongeveer een uurtje rijden en daar zijn we wel twee maal geweest. Er was zoveel te zien dat we er nog niet uitgekeken zijn. En wie weet komt het er nog eens van om er weer eens naar toe te gaan.

Vaak zat ik op het balkon te borduren. Dit jaar kleine werkjes opgezocht. Het was een prima mogelijkheid om de pronkrol van Jookie te bestellen. En precies in die twee weken heb ik de eerste vijf lapjes kunnen maken
                              

Na thuis komst had ik nog 1 week vrij. Heerlijk weer was het nog en daar hebbben we uitgebreid van geprofiteerd. En heel verstandig geweest vind ik zelf. Namelijk voorbereidingen getroffen voor de winter. 
                             
 Juist ja, quilttoppen voorbereiden om te quilten. Omdat ik niet meer op mijn knietjes kan heb ik het geprobeerd op een tafel. Eerst een kleine en daarna een grotere. En ik ben niet ontevreden.
                            

Beiden liggen nu klaar in de mand te wachten op de koude nachten van mijn werk.
En ik ben heel tevreden met mezelf dat ik eens een keertje verstandig ben (hi,hi). Ben beniewd hoe lang dat duurt.

Voor vannacht heb ik een ander klein borduurwerkje. Het tasje van Jeanny Cobben. 
                       

zondag 18 mei 2014

Geen echte nieuwtjes

Nee, er zijn geen echte nieuwtjes. Het is genieten van het mooie weer na afgelopen week. Zo Nederlands, een week geleden leek het wel najaar en eerlijk gezegd stond ik regelmatig te rillen van de kou. 
Maar we hebben er iets gezelligs van gemaakt. Schoondochterlief-2 zou verjaren ( wat een ouderwets woord) en had het plan opgevat om met haar ouders en haar schoonouders er een leuk weekend van te maken. Gelukkig mocht zoonlief- 2 ook meedoen. En het werd een geslaagd weekend. Zaterdag naar de Expo in Amsterdam om op de valreep nog de tentoonstelling van de Titanic te zien. 

                            

En dat hadden een heleboel andere mensen ook bedacht. Maar wat wil je ook met het weer. 
Het was een indrukwekkende beleving. In feite maakte je de reis zelf mee. Hier is een hele korte inpressie.
                    
                      
Dit was een eerste klas dek. Bij mij kwam de sfeer van een Engels hotel gelijk weer naar boven

                      
En dan de bedden derde klas: een stapel bed en een deken met een logo. Zo anders de eerste klas hut.

                       


Een heel apart gevoel heb ik altijd bij gebruiksvoorwerpen. Wie heeft hier in de spiegel gekeken en wie heeft met de borstel 100x haar haar geborsteld. Het zijn getuigen maar kunnen niets vertellen.
Bizar allemaal. 

Als afsluiting van het dagje uit zijn we gezellig met z'n zessen uit eten geweest bij

                          
Hmmm, het had slechter gekund.

Maar ik borduur nog steeds aan de Whitework Sampler. Drie vijfde is af. 

                        

Het verveeld totaal niet. Eigenlijk droom ik ervan om zo'n rand te gebruiken voor een tafelkleed. En dan je mooie servies erop. Een aantal gezellige en goede eters. Maar dan komt het doemsenario op van rode wijn en/of tomatensaus. Doe maar niet.     

woensdag 7 mei 2014

Weet je, mijn nichtje zal blij zijn

Ik heb een nichtjelief en zij had vorig jaar in het voorjaar (dus 2013) de wens geuit dat het toch maar weer snel Kerstmis zou zijn. Ik kan me er iets bij voorstellen aangezien we allemaal weten hoe het voorjaar 2013 verliep wat weer en temperatuur betreft. En op een of andere manier wordt je toch meegezogen in die wens. Nu mogen we heel blij zijn met dit voorjaar! En ik  ben er ook heel erg blij mee. Tijdens mijn werk geniet ik nog steeds van de vogels in de morgen. Ik houd de tijd bij als ze beginnen met fluiten. Nog een hele ruime maand en dan is het weer voorbij. In de vroege morgen heel even op het balkon te staan om daar van te genieten. Waarom denk ik er nu pas aan om daar eens een foto van te nemen? Elke dag ziet de lucht er anders uit. Als ik dan op het balkon sta en een stukje omgeving in mij opneem waar ik de afgelopen 36 jaar heb geleefd. De kerktoren te zien staan die bij mijn parochie staat. En ik ben niet eens Katholiek. Dit voorjaar( 2014) kan voor mij niet meer stuk.  En als ik op dat balkon sta ligt er links van mij op een  balkon een hond. Ze heeft een uiterlijk van een ras waar ik niet zo blij  mee ben. Maar we kijken elkaar aan en op een of andere manier heb ik het idee dat we elkaar wel begrijpen zo in de vroege morgen. 
Maar ik dwaal af. Deze maand heb ik heel veel ingevallen. Vakantie en uitval van een zieke collega. En als het kan dan kom ik werken. Daar is niets mis mee. Maar daardoor heb ik niet de rust en de tijd gevonden om de omslagdoek met de schapen te zigzaggen en door midden te knippen. Zo komen we weer terug op het Kerstgevoel van mijn nichtlief. Ik heb de Kerstharten afgemaakt. Kijk maar.

Het Hardanger borduurwerk ga ik steeds leuker vinden. Tellen, borduren, knippen, borduren, het blijft spannend. Want o wee, als er teveel wordt weggeknipt. Een uitdaging als het niet goed gaat.
Maar een ding is zeker : nichtlief, voor Kerst 2014 zijn wij klaar. 

                        
                                                    Dit is de leukste.


                       
                                                    De lastigste

                       
                                                       De mooiste.