dinsdag 27 januari 2015

Gezichtjes

Gezichtjes blijven me achtervolgen. Eerst de cake en nu dit weer.

                         

Ik vind het wel aandoenlijk. 

maandag 5 januari 2015

En ineens

Ben ik een jaar ouder. Een heuglijke dag. In plaats van één cijfertje dat ging veranderen zijn het er dus twee. En dan realiseer ik me dat het nu pas de eerste keer is dat ik het vier zonder mijn ouders. Hoe rijk kan je dan zijn. Zelf al bijna wit, krakende knietjes, 16 draads linnen kost meer moeite om er mooie kruisjes op te krijgen en vergeten van namen maar wel het gezicht zien, en nu pas wees zijn. 

Het echt vieren met de kinderen en de familie dat zit in het vat. De ervaring heeft geleerd dat jarig zijn vlak na de feestdagen niet optimaal is. Iedereen is verzadigd en heeft weer zin in de normale gang van zaken. Als de keuken voorspoedig geplaats gaat worden dan zal het wel een gezellige dag in februari worden. 
Maar ik ben wel verwend hoor. Van manlief kreeg ik dit.


Samen met zoonlief1 ga ik er naar toe. Wij beiden houden hier erg van. 
En morgen gaan we een dagje naar Dordrecht, winkelen en een leuk restaurantje opzoeken.

Manlief kreeg een app van zoonlief2. Hij wilde de feestvreugde komen verhogen. Om 17.55 u zou hij aankomen en had maar een minuutje de tijd. Dus jassen aan en in de auto gesprongen.

 

                                       

                                                                               

                                 

Deze route rijdt hij zelden want hij woont in de buurt van Rotterdam. Ook dit is weer een gouden cadeautje.

Maar we hebben gezellig en lekker gegeten met dochter- en schoonzoonlief. 
Zelfs de cake lachte me zelfs toe.

                                     

Daarna natafelen, maar met breiwerkje. 

                                  

Dus gewoon tevreden.

vrijdag 2 januari 2015

En dan is het 2015

                    

Voor iedereen een goed en vooral gezond 2015. En zoals elk jaar: nieuw begin, nieuwe kansen. Als kind dacht ik altijd dat alle nare dingen dan weg waren en dat het goed zou gaan. Die illusie ben ik al heel lang kwijt geraakt. Maar ik hoop toch echt dat de wereld wat minder gaat branden en dat er weer rust komt. En dat dat geen illusie is.

Dit jaar ben ik al gezellig begonnen. En wel met vandaag een dagje dierentuin in 

                             

Het was een uitgesproken dag om erop uit te gaan. Lekker zonnetje, gezellige mensen en heel veel grut (kindjes). Dochterlief had kaartjes en wij mochten mee. En dat doe je dan. De wasmand, het stof en kerstboom zijn er morgen ook nog wel om dat aan te pakken. Eigenlijk heel "fijn" , dat het niet wegloopt. 
Er liepen nog redelijk wat dieren rond en van sommige kon je zien dat ze ook van de zon genoten.

        

 
                                        

           

En zo nu en dan, als het toch frisjes werd dan liepen we een hal of een restaurant binnen. Maar dat dachten meer mensen en vooral het aquarium was druk maar wel mooi.

           

                                     

     

                                       

       

Dus het nieuwe jaar is fijn begonnen en dat pakt niemand ons meer af.

Maar een beetje borduren doe ik nog steeds. Kleine projectjes. Nu niet te veel op mijn hals halen met de nieuwe keuken in zicht. 
Dit speldenkussentje is af. 

                      
                             De ene kant

                     
                             De andere kant

En het ligt op een lapje met het begin van Markerborduurwerk. Open zoom, schuintjes en lommertjes. Fijn werk om te doen, letterlijk en figuurlijk.

dinsdag 23 december 2014

Allemaal lichtjes



Alweer de laatste dagen van 2014. Wat gaat de tijd toch snel. De kortste dag hebben we alweer gehad. 
En dan is het Kerst. En iedereen wil ik ook graag het onderstaande wensen.

Een witte Kerst zit er niet in. Maar de donkere dagen zijn er wel degelijk.
En daar zijn gelukkig lichtjes voor. Oh, wat houd ik ervan, kaarslichtjes (lampjes) Eerst de kerstboompjes voor de ramen van ons huisje.



Daarna de kerstboom, nog steeds een echte.


De Kerststal, die we al jaren bezitten. 
Elk jaar een beeldje bijkopen. Net zolang totdat het kompleet was. Ik spaarde er zelfs A.H zegeltjes voor. Dat was het spaarpotje. Maar na al die jaren vinden we het nog steeds erg mooi.


Het is ook de kern van Kerstmis. Vaak wordt het vergeten wat Kerst eigenlijk is. Daarom staat de stal ook op een niet over het hoofd te ziene plaats.

Tja en dan onze nieuwe lichtjes van de laatste jaren. Ook hier wordt voor gespaard. En manlief is in december jarig en wordt als een kind zo blij van een nieuw huisje of popje als cadeautje. 


Wat ook al jaren een traditie is is bakken van de Kersttulbanden. Dit jaar heb ik er vier gebakken, drie worden er weggegeven en eentje eten we zelf op. Sinds kort heb ik Nordic Ware bakvormen. En die bakken toch. Het kost dan wel een beetje maar dan heb je ook wat.


En lekker ruiken dat het doet. Naar rum en kruiden, hmm. 

Dit jaar mag ik weer koken en bakken. De eerste Kerstdag zijn we met z'n achten. Dochterlief met schoonzoonlief, zoonlief2 met schoondochterlief2, zwagerlief en schoonzuslief. Zoonlief1 met schoondochterlief1 willen graag in hun nieuwe huis Kerst vieren. Groot gelijk hebben ze als ze dat graag willen. 

Bij ons zijn geen verplichtingen wat feestdagen betreft. Wil men komen, fijn en gezellig. Wil men graag thuisblijven of naar iemand anders, ook prima. 
En heb ik gasten dan geniet ik wel erg. Koken en bakken en liefst voor heel veel mensen dan ben ik als een kind zo blij.


Tussen het koken en bakken door is deze quilt in de wasmachine beland. Want hij is klaar, af, fini, finish. 


Nu mag hij mee met schoondochterlief2 . Ze kan hem gelijk meenemen. Misschien gaat het toch nog koud worden.

zondag 7 december 2014

Balen

Kennen jullie de mop van de man die uitgebreid zijn verjaardag wilde vieren? Nou, die ging niet door.

Manlief ligt in bed samen 


met dit kuurtje. Een beginnende longontsteking gooide roet in het eten. Letterlijk en figuurlijk. Gelukkig waren we er bijtijds bij. Zowel voor hem als voor de laatste bederflijke boodschappen. Wat er al in huis was kon in de vriezer of de kelderkast. Gelukkig gaat het de goede kant op, en dat is toch het belangrijkste. De verjaardag gaan we een ander keertje vieren. 

En inplaats van koken en bakken ben ik verder gegaan met de pronkrol.



Vooral ruitveranderen was leuk. Dat is zo lang geleden dat ik dat gedaan had. En de effecten zijn zo leuk.



Nu de zoompjes maken en de breiwerkjes op lapjes naaien. Volgende maand maar weer twee nieuwe deelltjes bestellen.

dinsdag 2 december 2014

Laatste loodjes

Dat geldt voor twee dingen. 


Quilt is klaar met quilten. Alleen de bies nog. Maar dat zal wel volgende week worden voordat ik eraan toe kom. Dus dat is laatste loodje 1.
Om niet met lege handen te zitten is de pronkrol weer uit de doos. Vierkanten breien om precies te zijn.


Droppot bij de hand. Nog wat naweetjes van een hele irritante droge kriebelhoest waarbij je je ook niet lekker bijvoelt. Nu heeft manlief er last van. Nu hij dat toch moet krijgen is het maar goed dat het nu is. A.s zaterdag is hij jarig. 


Deze krat (en nog meer) moet leeggekookt en gebakken worden. Onze verjaardagen zijn gelijk familiereunietjes en zodoende zijn er dan 21 eters en drinkers. Een heel gezellig vol huisje hebben we dan. Van onze slaapkamer gaan we een buffetkamer maken. Allemaal zelfbediening want ik sta te koken of eigenlijk op te warmen op dit fornuis.


En voor dat fornuis zijn het ook de laatste loodjes. Volgende maand wordt hij ingeruild voor dit exemplaar


Mijn droom, al heel en heel lang. En ik hoop dat ik er nog heel lang heel veel op mag koken (6 pitten) en bakken (4 ovens) . 

zaterdag 22 november 2014

Een beetje saai


Dat heb ik nu altijd met quilten. Het duurt even voordat ik er aan ga beginnen, maar dan......... Ik kan niet meer stoppen. Het moet af! Heel fanatiek ga ik door. En het schiet op, bijna klaar.