donderdag 2 oktober 2014

Genieten

Wat is het toch een heerlijke nazomer. Nog steeds kunnen we buiten zitten.  Nou ja, buiten zitten. Gelukkig kon ik het de laatste dagen wel.  Al weer lag ik met koorts in de lappenmand. Maar blij toe, de oorzaak is gevonden. Normaal gesproken zijn er vervelende klachten. Niets van dit alles. Dus een stevige antibioticakuur en hopende dat het over is.

Zodra het weer wat beter ging lekker op bed wat borduren. 
Het tasje is wat kruisjes betreft klaar. De voering is uitgezocht.
                

En laat ik nu net genoeg band over houden om er nog een te maken. En nu in de kleurtjes die dochterlief mooi vindt.

                 

Ik kan niet verder, garen is op. Maar daar gaat voor gezorgd worden. Ik vind het altijd zo leuk dat het door kleur het een heel andere uitstraling krijgt.

Wat ik ook nog wilde laten zien is The Englisch Whitework Sampler waarmee ik in het voorjaar bezig was. Deze is al een poosje af en ligt nu in de erfkist. En ik ben er erg blij mee.

                           


woensdag 24 september 2014

Eng

Omdat het er vandaag erg herfstig uitziet heb ik me maar eens vermand om te gaan knippen in breiwerk. Als ik me wil koesteren in de warmte van de schaapjes dan moet ik dat snel gaan doen. Maar eng dat ik het vind. 

Eerst goed af zigzaggen. Veel en vaak op internet gekeken of het toch echt zo gaat zoals ik denk. Ja, het klopt. Achter de naaimachine en rausen maar.

                       

Schaar en bij en knippen maar.

            

En klaar. Is dat nu alles? Is hier het spreekwoord: Een mens lijdt het meest door de dingen die hij vreest van toepassing? Nu zo erg was dat ook weer niet maar de volgende keer is de stap wel een stuk kleiner.

                   

Het volgende is om een heeeeeeeeeeeeleboel steken te gaan opnemen. Ook dat is een mooi werkje voor de nacht.

Het tasje vordert gestaag. Ik pak het regelmatig op. En de bedoeling om mijn eerste werknachtje ermee te vullen lukte niet. Het was een drukke en rommelige nacht. Maar ja, je komt er tenslotte om te werken. 

                                         

maandag 22 september 2014

Daar ben ik weer

Vakantie is hoofd leeg maken en dat is goed gelukt! Ik heb er weer zin in. Vandaag na vier weken ga ik weer een nachtje werken. 
Ineens had ik geen fut meer om te bloggen. Heel veel stond op de automatische piloot en daar bij kwam bij dat ik heel veel en vaak moest invallen op het werk en dat toch wel meer inpact had dan ik wenste. 
Maar goed, ik hoop dat er aan oplossingen gewerkt is in die vier weken. We zullen het zien.
Maar stil gezeten heb ik gelukkig niet. 
Bijvoorbeeld de pruimenboom. 
                              
Dit jaar weer een enorme oogst. Ook de mannen van dochterlief waren er blij mee.
                                 
                                 

De oven heeft weer gewerkt 

En de potten zijn weer gevuld met jam en chutney.

Dit jaar zijn we naar ItaliĆ« geweest. Twee weekjes om precies te zijn. Het was voor ons de eerste keer dus een beetje spannend. 
We hadden een appartementje gehuurd bij particulieren en het bleek in een gehuchtje te zijn van 15 bewoners. En verscholen in de bergen.


Het was er heel heel rustig maar met leefgeluiden. Ook wel eens op z'n Italiaans. Elke dag de was aan de lijn en op een gegeven moment ben ik daar ook maar aan mee gaan doen. De eigenaren van het huisje waren ontzettend vriendelijk en behulpzaam. 
Veel weggeweest zijn we niet. En eerlijk gezegd hadden we er ook niet zo veel behoefte aan. Lucca was ongeveer een uurtje rijden en daar zijn we wel twee maal geweest. Er was zoveel te zien dat we er nog niet uitgekeken zijn. En wie weet komt het er nog eens van om er weer eens naar toe te gaan.

Vaak zat ik op het balkon te borduren. Dit jaar kleine werkjes opgezocht. Het was een prima mogelijkheid om de pronkrol van Jookie te bestellen. En precies in die twee weken heb ik de eerste vijf lapjes kunnen maken
                              

Na thuis komst had ik nog 1 week vrij. Heerlijk weer was het nog en daar hebbben we uitgebreid van geprofiteerd. En heel verstandig geweest vind ik zelf. Namelijk voorbereidingen getroffen voor de winter. 
                             
 Juist ja, quilttoppen voorbereiden om te quilten. Omdat ik niet meer op mijn knietjes kan heb ik het geprobeerd op een tafel. Eerst een kleine en daarna een grotere. En ik ben niet ontevreden.
                            

Beiden liggen nu klaar in de mand te wachten op de koude nachten van mijn werk.
En ik ben heel tevreden met mezelf dat ik eens een keertje verstandig ben (hi,hi). Ben beniewd hoe lang dat duurt.

Voor vannacht heb ik een ander klein borduurwerkje. Het tasje van Jeanny Cobben. 
                       

zondag 18 mei 2014

Geen echte nieuwtjes

Nee, er zijn geen echte nieuwtjes. Het is genieten van het mooie weer na afgelopen week. Zo Nederlands, een week geleden leek het wel najaar en eerlijk gezegd stond ik regelmatig te rillen van de kou. 
Maar we hebben er iets gezelligs van gemaakt. Schoondochterlief-2 zou verjaren ( wat een ouderwets woord) en had het plan opgevat om met haar ouders en haar schoonouders er een leuk weekend van te maken. Gelukkig mocht zoonlief- 2 ook meedoen. En het werd een geslaagd weekend. Zaterdag naar de Expo in Amsterdam om op de valreep nog de tentoonstelling van de Titanic te zien. 

                            

En dat hadden een heleboel andere mensen ook bedacht. Maar wat wil je ook met het weer. 
Het was een indrukwekkende beleving. In feite maakte je de reis zelf mee. Hier is een hele korte inpressie.
                    
                      
Dit was een eerste klas dek. Bij mij kwam de sfeer van een Engels hotel gelijk weer naar boven

                      
En dan de bedden derde klas: een stapel bed en een deken met een logo. Zo anders de eerste klas hut.

                       


Een heel apart gevoel heb ik altijd bij gebruiksvoorwerpen. Wie heeft hier in de spiegel gekeken en wie heeft met de borstel 100x haar haar geborsteld. Het zijn getuigen maar kunnen niets vertellen.
Bizar allemaal. 

Als afsluiting van het dagje uit zijn we gezellig met z'n zessen uit eten geweest bij

                          
Hmmm, het had slechter gekund.

Maar ik borduur nog steeds aan de Whitework Sampler. Drie vijfde is af. 

                        

Het verveeld totaal niet. Eigenlijk droom ik ervan om zo'n rand te gebruiken voor een tafelkleed. En dan je mooie servies erop. Een aantal gezellige en goede eters. Maar dan komt het doemsenario op van rode wijn en/of tomatensaus. Doe maar niet.     

woensdag 7 mei 2014

Weet je, mijn nichtje zal blij zijn

Ik heb een nichtjelief en zij had vorig jaar in het voorjaar (dus 2013) de wens geuit dat het toch maar weer snel Kerstmis zou zijn. Ik kan me er iets bij voorstellen aangezien we allemaal weten hoe het voorjaar 2013 verliep wat weer en temperatuur betreft. En op een of andere manier wordt je toch meegezogen in die wens. Nu mogen we heel blij zijn met dit voorjaar! En ik  ben er ook heel erg blij mee. Tijdens mijn werk geniet ik nog steeds van de vogels in de morgen. Ik houd de tijd bij als ze beginnen met fluiten. Nog een hele ruime maand en dan is het weer voorbij. In de vroege morgen heel even op het balkon te staan om daar van te genieten. Waarom denk ik er nu pas aan om daar eens een foto van te nemen? Elke dag ziet de lucht er anders uit. Als ik dan op het balkon sta en een stukje omgeving in mij opneem waar ik de afgelopen 36 jaar heb geleefd. De kerktoren te zien staan die bij mijn parochie staat. En ik ben niet eens Katholiek. Dit voorjaar( 2014) kan voor mij niet meer stuk.  En als ik op dat balkon sta ligt er links van mij op een  balkon een hond. Ze heeft een uiterlijk van een ras waar ik niet zo blij  mee ben. Maar we kijken elkaar aan en op een of andere manier heb ik het idee dat we elkaar wel begrijpen zo in de vroege morgen. 
Maar ik dwaal af. Deze maand heb ik heel veel ingevallen. Vakantie en uitval van een zieke collega. En als het kan dan kom ik werken. Daar is niets mis mee. Maar daardoor heb ik niet de rust en de tijd gevonden om de omslagdoek met de schapen te zigzaggen en door midden te knippen. Zo komen we weer terug op het Kerstgevoel van mijn nichtlief. Ik heb de Kerstharten afgemaakt. Kijk maar.

Het Hardanger borduurwerk ga ik steeds leuker vinden. Tellen, borduren, knippen, borduren, het blijft spannend. Want o wee, als er teveel wordt weggeknipt. Een uitdaging als het niet goed gaat.
Maar een ding is zeker : nichtlief, voor Kerst 2014 zijn wij klaar. 

                        
                                                    Dit is de leukste.


                       
                                                    De lastigste

                       
                                                       De mooiste.   

donderdag 1 mei 2014

Ik ben er gelukkig nog

Hoe ouder je wordt hoe sneller de tijd gaat. Dat hoor ik mijn moeder nog zeggen. En ze had gelijk. Voordat je het weet is er alweer een maand voorbij. Maar ik heb het dan ook heel erg druk gehad. Met borduren wel te verstaan. Tijdens het maken van de Marker borduuurtjes kwam in mijn hoofd the English whitework sampler steeds meer naar voren en dan gaat het broeien. 
                              
Materiaal had ik al in huis dus er kon gelijk worden begonnen. En toen kon ik niet meer stoppen.
                 

                 

                 

                 

                 

                              
Elk vrij momentje ben ik ermee bezig. Twee-vijfde is al klaar. En het is een ramp als je met draadjes wegknippen de verkeerde pakt. Ook dat is al gebeurd en toen kwam er wel een klein vloekje.
Het wordt geborduurd op 16 draads linnen. Het fijne borduren is voor mij nog steeds favoriet. Ik hoop ook maar dat ik dat nog heeeeeeel lang kan doen.

Afgelopen dinsdag stond er in het Brabants Dagblad een artikel over nachtdienst.


En men pleitte voor een Nacht van de Arbeid. Daar werd ik wel blij van. Nachtdiensten worden door buitenstaanders niet altijd als een volledige werkdag gezien. Op de vraag tot hoelang ik slaap overdag kijkt men raar op als ik zeg: nou, tot een uur of half zes. En dat je 's morgens voordat je gaat slapen een wijntje of een portje neemt is wel heel raar. Dat doe je toch niet zo vroeg? Eh nee, maar voor mij is het avond en ik ga gewoon acht uur slapen. Dan zie je dat er na gedacht wordt en dan komt men tot de conclussie dat dat waar is. Ik moet er altijd om lachen. Maar in mijn nachtdienst kan ik nog steeds frotten. Het wordt al wel minder. Ik ga duidelijk merken dat de veranderingen in de zorg nu zichtbaar worden. Of het allemaal zo gunstig en geld besparend is daar heb ik zo mijn twijfels over. Maar ook hier is het zo: de tijd zal het leren.
En zo zijn de schaapjes allemaal gebreid. De halsrand is ook klaar.

                        

En nu komt het spannende. Eerst afzigzaggen en dan door het midden knippen. Daarna een heleboel steken opnemen om de rand verder af te maken. Ik heb het op de Noorse manier nog nooit gedaan, ben benieuwd.

zondag 30 maart 2014

We gaan weer verder

Morgen is het alweer een week geleden dat we onze moeder begraven hebben. Het was een mooie dag, met zon terwijl men maartse buien voorspeld hadden. Niets van dit alles. We hebben zelfs nog eventjes buiten kunnen zitten. Er was veel belangstelling, en dat doet goed.
 
Dit weekend heb ik de draad van het leven weer opgepakt en ben goed bezig geweest. Met het zoeken van materiaal kwam ik nog een breirolletje tegen waarop nog initialen gemaasd moesten worden. Een werkje van niets dus dat is ook af.

                            

En er is geborduurd, geknipt, geplakt en genaaid. Dat had ik afgelopen week al gedaan maar nu  als laatst moesten er nog knoopjes en trensjes aan. 

                         

En het draadjesbakje is af.

                                  


Het huiswerk is ook klaar. Morgen weer met de trein richting Amsterdam voor de tweede cursusdag Zaans stikwerk. Nu lukte het wel. En het is erg leuk om te doen.


                                        


Het lapje is wel een beetje smoezelig geworden. Maar dat mag van mij als je voor de eerste keer iets uitprobeert.