zaterdag 29 augustus 2015

En dan is het vakantie

Zo, en nu heb ik vakantie. Collega's zijn alweer terug en druk bezig, zij zijn bijna weer toe aan vakantie. Maar eerst ik. Dat is het leuke van later in het seizoen gaan. Iedereen is terug en jij mag nog, heerlijk. We zijn nu nog thuis aan het rommelen. Mijn kamertje begint gezellig te worden. Als ik nu boven kom dan word ik blij, dus het klopt. Ook wordt er opgeruimd. Ik ben er nu aan toe om alle administratie van ouderlief uit te zoeken. Een krat vol mappen, oud en nieuw. De nieuwe zijn niet zo interessant des te meer de oude. Nostalgie, herinneringen en van jeetje, dat is ook bewaard, wat leuk. De rekeningen van de inrichting en uitzet, het contract bij Philips waar mijn vaderlief heeft gewerkt maar ook de getuigschriften van mijn moederlief van de huishoudschool waar zij is opgeleid voor thuisnaaister. 

                                  

Zo leuk. Jammer genoeg is er geen schoolmateriaal bewaard gebleven maar met deze papieren ben ik al erg blij.

En wat overbleef aan papier werd keurig netjes versnipperd

                                                   

Nu ik toch bezig ben gelijk onze papierwinkel opschonen. Daar is de laatste jaren flink de klad in gekomen. Wat een hoop krijg je toch opgestuurd en het wordt nog bewaard ook.

                                                    

Je zal het niet geloven maar ik ben 's middags begonnen met versnipperen en 's avonds laat was het klaar. Gewoonweg een hele werkdag papiertjes in een machientje gestopt. Maar de mappen zijn weer practisch leeg dus we kunnen er tegen.

Zodra het kan zit ik buiten met m'n naaimachientje deze top in elkaar aan het zetten.

                                                    

Het end is in zicht, alleen nog de zijkanten. Dan istie ook klaar. Na de vakantie een achterkant gaan kopen om daarna te gaan quilten met de naaimachine. 

En ja, zoonlief 1, paar 3 is klaar en straks neem ik ze mee als we bij jou gaan barbecueen.

                                    

En kijk, zuslief, de wol ligt al klaar. Is het een goede kleur? Deze had ik nog in voorraad. Is het niet goed dan hoor ik het wel.

donderdag 20 augustus 2015

Ik word blij

Van pakjes, maar dat had ik al verteld. 
Er er kwam gisteren weer een pakje, daar had ik zelf voor gezorgd. Het tweede deel van Visserstruien. 

                                           

In dit boek staan veel wetenswaardigheden in, meer nog dan in deel 1. En natuurlijk weer heel wat na te breien truien. Dochterlief heeft al puppyoogjes laten zien.

Waar ik ook blij van word is dit.

                          

Het is klaar. Nog wat recht trekken en dan mag het wachten in de lappenkast totdat de tijd rijp is om het te verwerken in een quilt. Dat lijkt me een strak plan.


                                                               

Geborduurd is toch wel mooier.

donderdag 13 augustus 2015

Die heerlijke nazomer

Wat een weertje hebben we toch. Gewoonweg genieten. En dat doe ik. De nazomer vind ik één van de fijnste jaargetijden. Warm, het lijkt wel een deken, de zon wat minder fel, heerlijk. Openslaande deuren open en daar hebben we er twee van, in de slaapkamer en de huiskamer. We leven echt buiten. 

Met het opruimen boven gaat het prima. Ik ben er net zo lang bezig totdat het echt te warm wordt. Zo kom je van alles tegen. Kleine werkjes waar nog net iets aangedaan moet worden. Een zoompje of een voerinkje. Het is niet veel, mooie werkjes om naar mijn werk mee te nemen. 
En er komen dingen voorbij waar je geen goed raad mee weet. Wat moet ik er mee maar het is toch echt zonde om weg te doen. 
Zo ook dit voorbedrukte lapje.

                                   

Ooit van een collega gekregen want ik wist er wel raad mee ( zij had nml haar zolder opgeruimd, hi, hi) Maar ik ben niet zo van het voorbedrukte. Ik wil liever alles "zelluf" doen. En toch ben ik een beetje verliefd op dit tafereeltje. En het is niet groot. Ach waarom ook niet. En nu zit ik fijn buiten te borduren. Als het klaar is gaat het in mijn lappenkast want onder het borduren borrelt er van alles op. Wat als ik het nu eens ga gebruiken in een quilt? En dat lijkt me nu een goed plan.

woensdag 12 augustus 2015

Het vallende kwartje

Toen wij nog boven sliepen vond ik het altijd een gezellige ruimte. O wat zat ik me te verkneuteren als de kinderen uitgevlogen waren en ik daar dan mijn hobby kamer zou maken. Eigenlijk mijn naaikamer maar dat zeggen we maar niet daar het mensen op verkeerde gedachten kan brengen en nee dat doe ik niet. Ik ben dan wel nachtwacht maar .......ja hoor, zo kan die wel weer.
En toen gingen wij beneden slapen, nog meer ruimte. Geverfd, gezaagd, getimmerd heel veel door manlief, en zo kreeg ik mijn frotplek. Dacht je nu dat ik het fijne plek vond. Nou nee, ik kan mijn draai daar niet vinden. Waarom niet, ik zou het niet weten. 
In het kamertje van de zoonslief stond een grote slaapbank voor logees. Misschien is die ruimte beter geschikt. Dus de bank naar onze oude slaapplek, de tafel met machine daar naar toe verhuisd en inderdaad een verbetering. Maar toch klopte het nog niet, maar wat.

Zo liepen manlief en ik verleden week door Ikea voor een plastic kratje. 

                         
   
Ach ja, je moet een reden hebben om daar naar toe te rijden. En ineens valt het kwartje bij het zien van een bureaustoel. 

                       
  
Dat is het, zo'n stoel. Ik zie zo mijn kamer veranderen in een lichte gezellig plek waar ik, hoop ik, heel veel uurtjes ga doorbrengen. 
Behalve een plastic kratje gingen nu dus ook de stoel en een vergaarbak op wieltjes mee.

                       
   
Daar was ik al lang verliefd op maar ja geen reden om aan te schaffen en nu dus wel. De vitrinekast die ik zo leuk vind laten we nog even staan.

                     
  

Goede reden om weer een keer te gaan.

Nu ben ik de bende boven aan het uitzoeken en opbergen. Het is geen vervelende onderneming meer. De bureaustoel en vergaarbak zijn al gemonteerd. En ik heb het nu al naar mijn zin, het gaat kloppen.
Gisteren ben ik met schoonzoonlief teruggegaan naar Ikea en heb maar twee vitrinekastjes gekocht. Ik wil van mijn mooie handwerkspulletjes genieten.

Mijn erfkist is eigenlijk een comode.

                    
 
Daarin liggen al het opgespaarde oude handwerk in en het door mij gemaakte werk van cursussen en maaksels waar ik trots op ben.

                                                

                                                                        

Dit wordt de plek waar het komt te staan. Bovenop de kast met allerlei garen, makkelijk vlak bij de werkplek. Nu maar zorgen dat alle klosjes hun plekje weer terug krijgen. Overal vind ik ze, in tasjes, in doosjes, kortom werk aan de winkel en ik heb er zin in. 

zondag 9 augustus 2015

Een heleboel af

Bijna een maand niet geschreven. Ik had er geen tijd voor. Alle tijd die je gebruikt om te schrijven is het laten liggen van truien,sokken, quilts etc. Nu klinkt dat erg dramatisch en het is dus ook lichtelijk overdreven. Eigenlijk was er niets te melden. In herhalingen vallen is vervelend. Dus ik heb heel hard gewerkt. 

Als eerste is de trui voor manlief klaar. 


                                   

Nog nooit zo snel een volwassen trui gebreid. Ik heb er één maand en één dag over gedaan. Die ene dag dat doet het hem. Zelf vind ik het echt een ideale manier om een trui in het rond te breien. Niks geen naden die je nog aan elkaar moet naaien. En even passen tussendoor lukt ook beter.                                                            In de kast ligt nog een trui die ik heel veel jaren geleden heb gebreid. Hij is jammer genoeg door manlief weinig gedragen want hij is vrij warm. Nu is hij oudmodisch maar ik bewaar hem wel. 

                                                

Ik heb heel veel gemaakt voor de uitdaging en deze trui is er één van.

Daarna kwamen de sokken die gebreid moesten worden.

                                                     

Ja,ja op een hele warme zomerse dag dikke wintersokken breien. Maar onder het mom van klaar is maar klaar want zoonlief-1 zit zonder ( hm,hm) werden er twee paar met stoom in de handen een week later afgeleverd.

                                               

Helaas, dit is maar één paar. Van het tweede paar in beige vergeten een foto te maken, en dat moet maar geloofd worden op mijn blauwe ogen.                                                                                        En toen had ik één hele bol grijs en één hele bol beige over. Dat wordt dus een paar gesteepte sokken.

                                   
   
Mijn zuslief hoorde dat ik sokken aan het breien was en zette door de telefoon puppy-oogjes op. Zelf kan ze heel goed breien maar sokken breien is niet zo haar ding. De grote en de kleine hiel, dat is het struikelblok. Maar zuslief, nog een halve sok en dan bij jij aan de buurt. Over een klein maandje gaan we richting Frankrijk en dan is dat het frotwerk voor in de auto.

Ennnnn, er is een quilt af. 

                                                  

Eindelijk, het was een hele bevalling maar ik ben blij dat ik hem heb afgemaakt. Morgen maar eens kijken wat voor Ufo we nu gaan nemen. 

En omdat er zoveel af is mocht ik dus met iets nieuws beginnen.

                                      

Daar hoef ik geen twee keer over na te denken.
  

maandag 13 juli 2015

Pakje

Zo leuk, pakjes krijgen. Ook al heb je het zelf besteld. En ik ben er ook zo ééntje die de reis van zo'n pakketje volgt. Op donderdag besteld en het is nu al in huis. Helemaal uit Frankrijk.

                               

Het zou vandaag geleverd worden tussen 12.11u en 13.11u. En juist ja, die minuten doen het hem. Laat nu de deurbel om 12.41u klingelen. 
En dan ga ik lichtelijk stuiteren, net een klein kind. Ook al weet ik wat het is.
Maar eerlijkheids halve, het is ook een cadeautje als je hier iets besteld.

                               

En er zitten nog cadeautjes bij ook. Kijk maar.

                                             

Maar dan waar het allemaal om gaat. Zoonlief-1 is erg onder de indruk van La Tapisserie de Bayeux (www.tapisserie-bayeux.fr) en heeft al vaak laten doorschemeren dat hij ook wel een deeltje aan de wand wil.Tenminste een geborduurd kopietje. Het origenele is nml. 70m x 50cm, een beetje groot. Nu staat op mijn borduurraam al een kopietje van stramien en wol, allleen die schiet niet op. Borduren aan zo'n groot raam vind ik toch niet zo leuk. Hij komt wel een keertje af maar nu nog niet, ik ben er echter nog niet aan toe. 
Maar laten ze bij Sajou nu een telpatroon hebben! Nog mooier, een heel pakket. Geborduurd met wol, dus wel al de uitstraling. Zoonlief vond het ook mooi. Nog net niet echt maar hij zou het toch leuk vinden als ik het zou borduren. Dus besteld. Maar ma: zei hij. Is er nu echt niets wat helemaal op de echte lijkt. Jong, ik heb overal al gezocht maar niet gevonden. En ineens een heldere ingeving. Steeds gezocht op embroidery, dus Engels i.p.v. broderie op z'n Frans. En ja hoor wat kwam er te voorschijn. Deze winkel, www.bayeux-broderie.com .

                                

Pakketten te kust en te keur. En ik heb al beloofd aan zoonlief dat ik er één ga maken. Het is mooi werk als ik het fijne werk niet meer goed ga zien. Het wordt geborduurd in een borduurring en dat vind ik wel leuk. Zoonlief hoopt wel dat het niet zo lang duurt voordat ik aan zo'n borduurwerk  ga beginnen anders moet hij het nog zelf afmaken. Ja, ja leuke zoon heb ik maar we kennen hem langer als vandaag. 
Dus over een paar jaar is zijn werkkamer zelf een Musée de la Tapisserie de Bayeux geworden.

Maar weer terug naar vandaag. Het pakket ziet er erg uitnodigend uit.

                                  

In een mooie bewaardoos. 

                                    
   
Bijna zonde om er aan te beginnen.
           
                                              

En dat ga ik ook nog niet doen. Ik heb nog steeds een motortje in mijn handen. De trui voor manlief is bijna klaar.

                                  

De andere mouw is ondertussen op de helft. Volgens mij heb ik nog nooit zo snel een volwassen trui gebreid. Maar deze breide zooooooo heerlijk weg.

vrijdag 26 juni 2015

Alles gaat gewoon door

Eindelijk, buiten leven. En de vooruitzichten zijn goed, misschien weer tegoed. Maar mij hoor je niet klagen.

                                            

                                                Alle deuren open, heerlijk

Ik mis wel het gekwetter van de jonge meesjes in de mezenpot. Ze zijn uitgevlogen op één na. Met het schoonmaken ontdekte we een lijkje helemaal onder het eigenlijke nestje gestopt. Op zich prachtig dat een probleem zo wordt opgelost. We hebben het netjes begraven, in de kliko is voor mij geen optie.

De krenteboompjes in de voortuin dragen al besjes. Zo krijgen we ook bezoek van houtduiven. Het is een kunst hoor om op de dunne doorbuigende takjes te blijven.

                                   


                                   

                                   

En we hadden bezoek van een kolibrievlinder. In eerste instantie lijkt het ook echt op een kolibrie. In Frankrijk had ik ze al eens gezien, hier nog nooit al schijnen ze regelmatig voor te komen. 
Maar wat een sneheid met die vleugeltjes. Je zou er moe van worden.

                                    

                                   

                                   

En ere wie ere toekomt: manlief heeft deze bovenstaande foto's gemaakt. 

De lieveheersbeestjes zijn ook uitgevlogen. De muur is weer wit.

                                   

Wat ben ik blij dat we de tuin zo hebben laten aanleggen dat er hele nieuwe biothoopjes ontstaan. 
Nieuwe generaties en voorbereidingen voor de winter, het blijft facineren.

Tja, de winter en voorbereiden hierop. Het leek wel of er lijm aan mijn vingers zat en een motortje in mijn handen. 

                                                   

Alleen de mouwen nog. Ook die worden eraan gebreid. Wel even wat rekenwerk verrichten. In weze ga je terug uit. En aangezien ik niet uitblink in logisch rekenen gaat er wel een uurtje aan gespandeerd worden. Ik snap heel goed hoe het moet maar dan ben ik ineens de draad kwijt. Manlief heeft altijd in de cijfers gezeten en zo nu en dan vertelde hij erover. Maar hij kon het net zo goed niet doen, ik snapte er niets van. Bij mij is 1+1=2 en niet van 1+1 en daarvan een derde deel  met vermenigvulgiging van 4 en dan toch nog uit komen op 2. Reken het niet na want het is maar een idee hoe de uitleg gaat.
Wat ik niet begrijp waarom we ineens plat gingen breien. Rond breien is zo veel makkelijker, tenminste dat is mijn ervaring, en er hoeft ook niets in elkaar genaaid te worden. Alleen draadjes afhechten en klaar. 

De post bracht ook nog iets. Een vervolg op de Pronkrol en de eerste voorbereiding op de vakantie in september.