dinsdag 13 november 2012

Slechte B-film

Wat ben ik blij dat er zoiets als borduren bestaat. Dat is het enige wat ik op dit moment doe. Het kost moeite om me te concentreren maar het helpt om mijn gedachten te ordenen. Voor de rest komt er niets uit mijn handen. Verleden week woensdag hebben we mijn broerlief begraven. Maar waar is de week daarna gebleven? Alleen mijn borduurwerk is af. Daaraan kan ik merken dat de tijd doorgaat
 

De dag van de uitvaart is een hele mooie dag geworden. Een dag om, als alle scherpe kantjes weggesleten zijn met een warm gevoel op terug te kijken.
 
 
Afscheidsgedicht van dochterlief.
 
 
                                                   Voetstappen
                                          
 
                                                   Soms staat de wereld even stil
                                                   Geen voetstappen meer
                                                   In de levens van anderen
 
                                                   Jij zet je voetstappen
                                                   Ergens anders nu
                                                   Zonder ons
 
                                                   Je achtergelaten voetstappen
                                                   Als sporen op het strand
                                                   Verweven in het leven van anderen
 
                                                   Wij lopen hier
                                                   Jij daar
                                                   Gescheiden en toch verweven
                                                                     
                                                                    ~~~~~~
 



vrijdag 2 november 2012

Op het verkeerde tijdstip, op de verkeerde plaats

28 maart 1957, ik kijk in een bedje. Hallo lief broertje. 1 november 2012, ik kijk in een kist. Dag lief broertje. Het is niet te vatten. Had je maar iets langer over je kopje koffie gedaan.

woensdag 24 oktober 2012

Lastig bezoek

Gezellig, er is weer een virus op bezoek. Zo te merken is het een plakker. Ik hoor er meer mensen over klagen dat hij niet is weg te branden.  En dat hij een beetje sneekie is. Zodra je je weer een beetje beter voelt wrijft hij in zijn handen, laat je neus weer vollopen
en daarna voel je je weer als een slappe lappenpop die nodig opgevuld moet worden.

Gistermiddag toch even heen en weer naar Zutphen geweest. Nog van het mooie weer genieten en het kan wel eens helpen om je beter te voelen. Dit keer was het maar een kleine buit.
En het gaat ook gelijk gebruikt worden. Allemaal voor quilts waarmee ik bezig ben.
 
Zo nu en dan neemt dochterlief haar borduurwerk mee als ze een paar uurtjes bij ons komt en dan zitten we heerlijk met een kop thee ( zij heeft formaat soepkom) te pikken. Haar borduurwerk groeit gestaag.
De paars-witte strepen zijn de benen van de grote elf. Jammer genoeg zijn de kleuren op de foto lang niet zo mooi als in het echt. Regelmatig komt er een glinstertje in, heel apart.
Mijn eigen borduurwerk schiet al heel erg op. Nog even goed boos worden en het is klaar.

 

vrijdag 12 oktober 2012

Vorderingen

Er is niet zoveel te vertellen. Op dit moment kabbelt het leven heel rustigjes door. De dames Coq au Vin zien er niet uit (ze zijn in de rui) en zijn een beetje zielig. Bij tijd en wijlen kan ik me niet aan de indruk ontkomen dat ze zich ook niet zo lekker voelen. Maar ja wat wil je ook als je zo'n beetje rondloopt in je blote kont.
Adèle is al niet zo'n buitenkat en nu vind ze het al helemaal niets. Teveel wind en regen. Zelfs als ze naar boven wil, waar ze heel graag is, twijfelt ze als het koud is. Maar de stoel met de pluchen hond waar ze heel graag op ligt wint het wel.  's Avonds komt ze naar beneden en dan zijn we gezellig met z'n tweetjes aan het borduren.
 
En het schiet al op. Als het tempo zo doorgaat is dit borduurwerk inderdaad met de Kerst af en dat is toch wel een beetje het streven.
(Sorry, ik krijg de foto niet gedraaid, heel vreemd)
 
En ik ben een hele wijze raad aan het opvolgen.
 
Het is fijn en klein en omdat de naaldjes zo flexibel zijn breit het niet echt lekker. En als je nu eens twee naaldjes per dag breit dan komt het vanzelf af. Dus vanaf deze week probeer ik minimaal twee naaldjes per dag te breien. En verdorie het werkt nog ook.
En dan nu de gang. Het plaatje zegt al genoeg denk ik.
 
En er is nog iets waar wat vordering in is. Sinds twee weken ga ik dinsdag avond weer naar school, ja echt, om de Franse taal wat beter te begrijpen. En leuk dat ik het vind. Nooit gedacht dat ik zo enthousiast over taalonderwijs kan zijn want ik heb niet zo'n grote taalknobbel. Misschien komt het ook omdat het via de Volksuniversiteit is, de druk is niet zo groot. En wat ook niet onbelangrijk is, ik heb er nu zelf voor gekozen.
 

woensdag 3 oktober 2012

De pret is over.

Wat gaat de tijd toch snel. Vanaf maandag zijn de dagen weer normaal en werd ik ook weer op mijn werk verwacht. Het was gelijk raak, na een uurtje was mijn hulp hard nodig. Maar dan weet je ook weer waarom je het doet. 
De afgelopen week niet zo veel meer gedaan. Nu de avonden langer worden en er kaarsjes aangestoken worden, heb ik een borduurwerk tevoorschijn gehaald. Het ligt al een lange tijd te wachten om afgemaakt te worden. Nu ben ik van plan om om het achter elkaar af te maken.

Het is echt een Kersttafreeltje en het zou jammer zijn om het in de kast te laten liggen.

Ik ben hierdoor wel tot de ontdekking gekomen dat telwerk voor mij niet meer nummer één is. Jaren terug kon ik er me helemaal in laten verdwijnen. Wat verander je toch in de loop der jaren.
In het najaar krijg ik altijd een heel kortdurende opruim woede. In een verdekt hoekje op de slaapkamer stond nog steeds de laatste lapjesdoos die nog uitgezocht moest worden. Een paar uurtjes doorwerken en dan is het ineens klaar.
 
 
En voor de zoveelste maal maak ik een afspraak met mij zelf om dit soort klusjes gelijk af te maken als je er aan begonnen bent. Gewoon gedachten op nul en doorgaan. Nu nog mijn kamer verder opruimen. En dat moet ook wel want er is niet voor niets een nieuwe loper op de trap gelegd. Zo heerlijk zacht als je er oploopt en ik moet zeggen: het staat wel een beetje rijk. 
 
 
Nu wordt de gang onder handen genomen en daarna......................de kamer en dat is toch hard nodig!!!!!! 

zondag 23 september 2012

Vakantie deel 3

De paar dagen vakantie in het westen van het land zitten er ook al op. Zoonlief- en schoondochterlief-2 gingen een paar dagen naar Rome en manlief en ik mochten voor deze twee zorgen.




 Daarom hebben wij broer- en  schoonzuslief ( zij wonen in de bollenstreek, dus het westen)  gevraagd of zij voor deze en deze willen zorgen.    

 Logisch toch?












Nu wilden we vanuit daar nog wat ondernemen, maar dat is niet gebeurd. Het lukte maar niet om terug te komen van het reisje Engeland, en eerlijk is eerlijk: ik was ook nog heel erg moe. Wat was het heerlijk om een dagje in bed te blijven met een boek en in slaap te vallen wanneer ik maar wilde. Ook dat is vakantie. Gelukkig houdt schoondochterlief-2 ook van Engelse kostuumdrama. Engelse Jane was mee en dus onder het genot van een Dvd heb ik baan twee af kunnen maken. Dus toch nog een beetje Engeland.

Vrijdag kwamen ze alweer terug en hebben we ze opgehaald op Schiphol. De volgende keer moeten ze maar wat langer wegblijven vinden wij (en zij ook).
Nu is de vakantie echt voorbij.

maandag 17 september 2012

Vakantie deel 2: Engeland


Ik ben een wereldreiziger in spé aan het worden. Eerst Frankrijk, nu net terug uit Engeland en op dinsdag naar het westen van het land om op de katten van zoonlief- en schoondochterlief2 te passen. Engeland was een ervaring apart. De eventuele liefhebbende echtgenoten gingen niet mee. Dit was een handwerkreis met als leidraad Judith Hayle..
Zij en haar dochter hebben geleefd in Ipswich en zijn heel belangrijk geweest voor het borduuronderwijs
 
 
 
Donderdag avond om 20.00 in Hoek van Holland was het een leuk weerzien met oude bekenden van de vorige reisjes. En zo togen we naar de boot om na een gezellige avond en een korte nacht in Harwich Engeland binnen te rijden met de bus
 
En dat was het begin van drie hele lange dagen waarin we veel te zien en te horen kregen. In Colchester gingen we ontbijten. Dit ging gebeuren in het Mark Teys Hotel waar we ook 2 nachtjes zouden slapen. En natuurlijk werd het Engelse ontbijt uitgeprobeerd en ik moet zeggen: het viel absoluut niet tegen, het was zelfs heerlijk
 
En toen naar Cambridge naar het Fritzwilliam museum waar we een lezing kregen over de merklappen en de invloed van Judith Hayle. En ook al had je alleen maar MAVO-Engels, het was heel goed te volgen. Met bewondering kijk je dan naar de merklappen die er lagen. Zo fijntjes geborduurd, en dan te realiseren dat men vroeger gaan daglichtlampen en vergrootglazen had. 's Middags werden we losgelaten en konden we door Cambridge struinen (en geld uitgeven, heerlijk). Al die oude echte Engelse gebouwen en universiteiten. Als je niet oppast loop je zo met je gedachten in een Engelse detective. Er was ook een echte Cath Kidston winkel. En laat ik nu net geen breitas hebben om mijn breirol in te bewaren, en daar was daar nu net een leuke breitas! Ja, wat doe je dan: kopen.

De volgende dag gingen we naar Colchester. Dit is de oudste stad van Engeland. Noren en Romeinen hebben hun sporen achtergelaten.


En daarna naar Ipswich. Wat een leuke stad is dat. Heel wat oude panden met daarin gewoon winkels.
 
Dit is het Ancient House

Jammer genoeg gaf mijn enkel aan dat er nu wel genoeg was gelopen, en daar moet je naar luisteren. Maar ook dat is leuk. Lekker op je rollator zitten en dan mensen bekijken. Mens, wat zie je dan veel.
Om 16.30 werden we verwacht in het Hintlesham Hall Hotel voor een High Tea.
En daar liep zowaar de nieuwe Mr. Darcy. De High Tea was heerlijk en het zag er zo mooi uit.
 
 
 
Op de foto is maar één schaal te zien van een aantal. Na een dag wandelen door de stad had men toch  wel erge trek gekregen dus de schalen waren in een mum van tijd leeg.

Eén van mijn dromen heb ik daar ook waar kunnen maken. Zitten in een brede vensterbank, smachtend naar buiten kijkend. Het is dat ik geen borduurwerk bij de hand had.

Helaas waren daarna de dagen alweer voorbij. Met een flinke omweg zijn we weer naar de boot gereden. We hebben nog heel wat leuke en mooie plekjes gezien. Engelser kon het bijna niet, al die leuke huisjes en mooie kerken. Alleen het weer klopte niet, stralende zon hadden we gehad. Een cadeautje was het gewoon.
Als aandenken hadden we een klein, nog te doen borduurwerkje gekregen.
 


Met mijn eigen initialen ga ik het gebruiken als etiket voor de Engelse Jane. (die heel gestaag vordert)
Tammy en Erna, heel erg bedankt voor het organiseren van deze reis en het op sleeptouw nemen van ons. Het was zo heerlijk, ik moet nog steeds landen.