Nu dus de kraaltjes

Nu ga ik het wel over kraaltjes hebben.

Nog wel eerst een foto van Moeder de Gans.

                                                     

Maar dus nu de kraaltjes.

Dit keer met kraaltjes borduren. Er lag boven nog een pakketje vanuit Engeland. Geen groot project, mooi genoeg om het in de afgelopen weken te maken.

                                        

Het pakketje zelf was al een lust voor het oog. Eigenlijk zonde om te gaan beginnen. 

Omdat de kraaltjes op niet aftelbare stof werden genaaid maar wel volgens een telpatroon werd gewerkt moest er eerst een lapje aftelbare stof op eigenlijke ondergrond geregen worden. Dan kan er volgens patroon gewerkt worden.

                                                                                 

Met rijtje voor rijtje kwam de vogel te voor schijn. Soms was het lastig om het goede gaatje voor de volgende kraal te vinden. 

Nadat alle kraaltjes volgens patroon verwerkt waren was de vogel dus klaar. 

                                                     

En dan begint het leuke werk! Draadjes peuteren. Alle draden van het witte lapje moeten weg. En laat ik peuteren nu leuk vinden! Eerlijk gezegd sta ik er een beetje in de familie om bekend

                                                     

Zo ziet het lapje er nu uit. Het moet nog een bestemming krijgen maar dat komt nog wel.

Maar we zijn er nog niet. Nog meer kraaltjes. 

Er lag boven ook nog een klosje geregen kraaltjes garen met een beginnetje van breiwerk op dunne naaldjes. Alleen was het niet naar mijn zin. Niet mooi genoeg, toch te dikke naaldjes gebruikt. Jammer genoeg ook geen foto gemaakt voordat ik het ging uithalen. En dat ging niet makkelijk met al die meegebreide kraaltjes.

Na lang aarzelen dunnere breinaalden besteld, nr. 1. Ze waren best aan de prijs. Nu is dat niet erg als ze maar fijn breien en niet van die wiebelnaalden zijn waar je geen houvast aan hebt. 

In afwachting van de post alvast weer geregen. En niet vergeten om alle rijen 2x te doen. Tasje heeft nml. een voor- en achterkant.

                                                      

Ik ben heel erg blij met de naaldjes. Ze voldoen uitstekend.  En nu werd het wel mooi.

                                     

Met heel veel plezier geregen en gebreid.  Na het hele patroon afgewerkt te hebben blocken. 

                                                     

Nu ligt het te wachten op de voering. Helaas, dat ligt boven. Manlief wil heel veel voor mij halen maar om een stukje voering uit mijn voorraad te laten zoeken wil ik hem niet aandoen. Er zijn grenzen. 

                                                     

Zo moet het er uit gaan zien. En het is zeker niet het laatste tasje wat ik zal maken. 

Ouderwetse chaos

Laten we het eens over kraaltjes hebben. Tenminste dat was de bedoeling. Ik ben er leuk mee bezig geweest.

                                     

 

Maar met het zoeken op internet kom je weer heel veel andere leuke dingen tegen. Helllup!! En dan komt het voorjaar er nog bij al is die in de lucht ver te zoeken maar in de tuin heel voorzichtig, in mijn hoofd heel erg. Complete hyperactiviteit en chaos wat frotten betreft.

                                                  

                                                        ( alleen de chocolade klopt niet)

  

Wat een leuke en mooie ideeën komen langs. En dan die kleurtjes. Weg met grauwheid en donker.

En dan kom je dit tegen.

                                                              

PIETER RABBIT. Ohhh, wil ik hebben, wil ik hebben. Op naar de breiwinkel. Rolstoel door manlief in auto gehezen en op pad. Oeps, winkel dicht: Carnaval. Als noorderling wen je er nooit aan. Het is niet meer zo erg als veertig jaar geleden. Toen moest er wel eens heel erg geinproviseerd worden omdat echt alle winkels potdicht waren en daar had ik niet bij stil gestaan. Nu kunnen we gewoon eten, Appie is open. 

Dan maar via internet bestellen met pakketjes erbij. Volgende dag al in huis.

                                             

 

Hyper, kriebel, hyper, kriebel, het lost elkaar af. Nee Toos eerst de kraaltjes afmaken, wees nu verstandig. En dit keer was ik verstandig.

Pieter en Moeder worden gehaakt met Stoned Washed XL van Scheepjeswol. Een voor mij een heel dik garen. Mijn handen moeten er erg aan wennen maar daar heb ik een oplossing voor gevonden, hi, hi

Pieter was snel klaar.

                                                      

Alleen dat inelkaar zetten. Wat een zwaar karwei. Het haken gebeurd vrij strak, hoe kom je er in vredesnaam met een naald erdoor. Nu met dit apparaat:

                                    

Een tangetje nu omgedoopt in een naaldentrekker. En het werkt.

Daarna Moeder de Gans, dat was een klein drama. Ze werd een verdraaide gans. Beetje geklungel met het patroon. Jammer genoeg geen foto van gemaakt, als iets fout is ben ik heel rigoureus. Uittrekken of uithalen die handel, en wel zo snel mogelijk. Maar het is goed gekomen. Lijf en leden zijn recht.

                                    

Maar even over mijn handen. Ik werk, en dat is bekend, met zo dun mogelijk materiaal. Om het vol te houden met de dikke wol moet ik dus afwisselend iets duns en kleins pakken. En laat ik nu dit tegenkomen.

                                      

Ik ben niet zo van de amigurimis maar zoiets kleins is wel leuk.

Nu is dus de tafel één chaos van draadjes en naalden, en ik heb het zo naar m'n zin

                                      

Gebakje is bijna klaar en Moeder de Gans ook. In het boekje staan nog babygansjes en konijntjes. Dus nog zat te doen. 

De oude oudste zus

M,Dit keer geen verhaaltje van wat ik allemaal gedaan heb in de afgelopen weken. Dat komt nog wel.

Noodgedwongen zit ik de hele dag met beentje omhoog.

                                                        

Nog anderhalve week en dan zitten de eerste 6 weken erop. Zes weken niet belasten is best wel lang, zes weken loopgips zal iets makkelijker worden.

Om toch nog een beetje van de wereld te zien is er een prachtige rolstoel geleend.

                                                       

Ik heb dan wel geen rijbewijs voor een auto maar als er ééntje zou bestaan voor rolstoel dan zou ik, al zeg ik het zelf, glansrijk geslaagd zijn. 

Nu moet ik wel eerst vermelden dat toen mijn moederlief steeds meer in de vergetenheid en vroeger ging leven dat de zin van : ga maar aan oma vragen die heeft het wel overging van ga maar aan Toos vragen, die heeft het wel. 

Op de opmerking van nichtlief jaren geleden van je hebt de rol van oma overgenomen maakte me best wel trots.

Na jaren hebben we afgelopen week een feest gehad. Nichtlief ging trouwen met haar vriendje.

                               ( gemaakt door zuslief)

Voordat ik geopereerd zou worden waren al kleding en aanverwante artikelen aangeschaft. We werden de hele dag verwacht dus een goede reden om helemaal los te gaan.

Waaronder ook een bijpassende tas

                                       

Heel veel ruimte met het oog op sleutels, rijbewijzen, papieren en portemonnees van diverse mannelijke  familieleden. 

En dan begint het.  O, ik heb geen geurtje op, ik heb het wel bij me maar dat ligt in de auto. Geen nood, in mijn toilettasje zitten twee proefflaconnetjes. Pfff, zuslief ruikt lekker. 

Maaa, hebt u paracetamol in de tas. Ja hoor jongen, wil je er één of twee. Zusje???? , heb jij misschien een paracetamol bij je, ik heb wel geen hoofdpijn maar je snapt het wel. Ik begrijp het heel goed, als je dochter gaat trouwen is dat heel enerverend.

Kijk, en dat zijn dingen waarvan ik kan genieten. Niet dat iemand hoofdpijn heeft, ach je snapt het wel.

Maar dan zit ik in de rolstoel, grijs koppie, tas op schoot en dan voel ik zo mijn moederlief. 

Ma, je gaat steeds meer op oma lijken zegt schoonzoonlief.

Goed oefenen

Een klein schrijven deze keer. Het wereldje is klein op dit moment. Lopen wordt steeds pijnlijker. Een rondje Ikea moet ik al bezuren. En de boontjes op mijn bordje Zweedse balletjes waren ook al koud.

Maar het "oefenen" gaat heel erg goed. Ik kan niet stoppen.

                                                      

Van één kleur heb ik te weinig. Er is een bestelling onderweg op zee en ik hoop dat daar de kleur bijzit.

Zo niet dan wordt het noodgedwongen opzij gelegd. 

Ach, dan pakken we het volgende project maar op.

Nog effetjes tot eind januari. Ik kijk er echt naar uit. De vervelende eerste weken wegen niet op tegen de kans dat ik weer een aantal jaartjes mobieler ben.

Eerste week van het nieuwe jaar.

Zo, de Kerstspulletjes zijn al weer bijna opgeruimd. Weer netjes op zolder wachtend op het end van dit jaar. Alleen de Kerstboom, dorpje en Kerststal nog. De laatste gaat ook als laatste, heel traditioneel na 6 januari als de wijzen gearriveerd zijn.

Maar ik kan het niet laten om nog één foto van de nieuwe kerstbal te laten zien. Jammer eigenlijk dat ze worden opgeruimd.

                                                

Ik wil er meer van gaan maken. En dat moet lukken, elf maanden is toch weer bijna een jaar.

De kruissteek Kerststal gaat ook weer terug in de la. De wijzen zijn alwel gearriveerd maar de herder en de schapen nog niet. 

                                                      

Dit is Melchior, hij heeft een echt karakteristiek oosters hoofd. Ik vind het altijd zo knap dat ontwerpers het zo goed kunnen treffen. Ik weet het wel dat de computer heel goed kan helpen maar toch.

Afgelopen weken is er veel gebreid. 

De Vecka van Trui is weer zover klaar en wacht op het laatste deel.

De omslagdoek is door geknipt en de baret is af.

                                                                          

De steken ophalen van de bies is een mooi werkje op mijn werk.

Dus wat nu ????????

Dochterlief wilde en moest dus naar Trollenwol in de week tussen Kerst en Oud en Nieuw

                                      

Schoonzoonlief wilde wel rijden en zo'n gezellig ritje is nooit weg. Ik had ook wel zin om mee te gaan.

Er ligt nog een patroon van een vest te wachten. Die wil ik persé maken. Zo'n warm vest van warme wol.

                                               

Ondanks mijn in ruime mate aanwezige isoleerlaag kan ik het zo ontzettend koud hebben. Een oudere vrouwen kwaal zeggen ze. Dat zal wel maar ik vind het niet aangenaam.

Gaan we van de nood een deugd maken, toch?

Het was een vruchtbaar bezoek. Dochtelief en ik verlieten erg tevreden de winkel, mede omdat het ook heel gezellig was.

                                                    

We hebben ons goed gedragen en net lang (kort) genoeg binnen geweest om deze situatie niet aan te treffen,

                                       

Inmiddels staat het vest op de pennen en ben ik flink aan het oefenen voor eind januari.

                                                      

Dan word ik weer, als alles goed gaat, geopereerd aan mijn enkel en hoop ik daarna een paar jaartjes wat mobieler te zijn of te wel weer langer te kunnen lopen zonder pijn.

Na de operatie mag de enkel en voet 6 weken niet belast worden. 

Wat ben ik toch een gelukkig mens die van frotten houd. Dan kom je de wachttijd echt wel door.

Voor een ieder die dit leest

                                                          

Alweer de laatste maanden van het jaar

En dan is het ineens weer december. En het is kouder dan we de afgelopen jaren gewend zijn. Eind november is er toch weer een recordje geweest.

                                       

En eerlijk is eerlijk, ik houd wel van dit weer. Wangenprikweer noem ik het altijd. En 's avonds kan het zo lekker ruiken. De laatste tijd ruik ik regelmatig houtvuur, heerlijk. 

Ook lekker boswandelweer. Helaas lukt dat niet zo goed, ik maak daarom maar wandelingetjes in de tuin.

                                                                        

 

December is de maand van warmte, lichtjes en gezelligheid, lees tradities. Ik ga er verder niet over uitwijden, is al genoeg gedaan door Jan en Alleman. En alleen al te luisteren naar dit

                                          

zegt genoeg (is te vinden op You-tube). 

Is het daarom dat ik het gevoel heb dat er eerder met de Kerstsfeer wordt begonnen. Alle ellende van deze tijd even buiten de deur houden om een coconnetje van je eigen veilige huisje te maken. Ik heb al diverse verlichte en versierde gevels gezien. Zelfs al kerstbomen.

Noodgedwongen zit ik heel veel. Mijn enkel geeft aan dat het niet zo goed gaat. Maar handwerksters weten van de nood altijd een deugd te maken, of niet dan. 

De Kerststal is weer uit de lade gehaald. Ondertussen Wijze 2 afgemaakt.

                                        

Wijze 3 is het enfant terrible, wil niet luisteren. Als hij af is heb ik hem 2x gemaakt. Ach maakt niet uit, tijd zat toch?

                                       

En ik heb toch zo iets gaafs gemaakt. Met kraaltjes. Ben er helemaal weg van.

Verleden jaar zijn de pakketjes gekocht op de handwerkbeurs in Herrogate. (Tussen haakjes, heel veel heimwee naar dat reisje Engeland).

Eerst maar de kleine bal gepakt. Het was weer eens ouderwets intensief uitdokteren, heerlijk. En dan kan je er geen genoeg van krijgen. Nog even dit, kijken hoe dat is. Denk dat het een bekend gegeven is.

                                                 

De grote bal heb ik gekregen van de vriendin van neeflief-1 die toen mee was. (Tussen haakjes, zij heeft ook heimwee). 

Dus alle schoteltjes op tafel en rijgen maar.

                                     

Het was een pittige en het is gelukt.

                                                     

Ze pronken nu in de keuken totdat er een plekje is in de kertsboom.