Parijs

Op 1 september zijn we dus begonnen aan ons reisje Frankrijk

                           

Dit was al een hele belevenis. Voor het eerst in de Thalys. Al snel werd er een borduurtje gepakt. Als eerste moest de boekenlegger er aan geloven.

                           

Maar wat ben je snel in Parijs! De uurtjes vlogen om. Nu reis ik heel erg graag. Vaak kan het niet lang genoeg duren.

                            

Om naar Marseille te gaan moesten we in Parijs Gare du Nord overstappen, want verder ging de trein niet. We hebben er maar een ruime overstap van gemaakt, 3 nachtjes lang. Dus hup (met zware koffer maar met 4 wieltjes en rollator) de Metro in richting hotel. Ook heel erg nieuw voor ons. Maar wat men ook zegt van Parijzenaren, dat gaat bij ons niet op. Wat een hulp kreeg ik. Menig keer werd de rollator uit mijn handen gehaald en op de plek onder of boven de trap gezet. Zo kon ik me heel goed concentreren op het traplopen. 

Het hotel was prima en dit was het uitzicht.

                             

Elke keer verbaas ik me er over hoe men met zijn auto omgaat. Bij het parkeren is er geen speld meer tussen te krijgen en toch krijgt men hem er weer uit. 

De volgende dag hebben we de Notre Dame bezocht.

 

Een prachtige kerk, ook van binnen

                                                        

                                        

                                                               Er hingen 4 van deze tapijten.

Daarna zijn we de omgeving gaan verkennen.

Heel even lijkt dit op Utrecht aan de gracht maar dit is toch echt Parijs.

Een smetje op die dag is dat manlief zijn portemonnee is kwijtgeraakt. Gelukkig hebben we het heel snel ontdekt. Gelijk alle pasjes geblokkeerd. We hopen dat de 30 euro die er in zat een goede bestemming heeft gekregen. 

De volgende dag naar de Eiffeltoren. 

                                                 

                                                          Het is net kantwerk.

Ook hier deed de rollator goed werk. We werden uit de lange rij wachtenden geplukt en naar voren gehaald. Echt, alles wordt stilgezet zodat wij voor en door konden gaan. Hekken en afzettingen werden verplaatst. Het werd bijna gênant. 

Eenmaal boven zie je deze bekende plaatjes, maar het is adembenemend.

                                                         

                                      

En toen waren de daagjes Parijs alweer om. Manlief wil zeker nog een keertje terug.

Op handwerk gebied wordt het in Frankrijk jammer genoeg ook steeds minder. Boeken en tijdschriften zijn moeilijker te vinden.

Dit is de buit. 

Het boekje Poules et poulettes was in de uitverkoop. Helemaal 3 euro, dat kan je toch niet laten liggen?  Leuk voor kleine projectjes

Terug maar nog wel vakantie

We zijn weer terug in Nederland. Manlief is alweer wat langer gewend maar ik moet nog afkicken. Maar dat straks.

Nu mogen we in het westen van het land op de katten van zoonlief2 en schoondochterlief2 passen. 

                                              

Een prima uitgangspunt voor nog wat uitstapjes. Maar vandaag maar eerst een keertje uitgeslapen. Dat had ik lang niet gedaan en had het verdiend vond ik. 

En nu Frankrijk. Ik ga beginnen aan het einde. De afgelopen dagen had ik een beetje het heen en weer. Manlief niet, die mocht thuisblijven. En ik ging weer naar Frankrijk. Weliswaar voor een dag en een nacht, maar toch. De rit ging nu naar:

                                               

Met z'n achten in een busje op naar Compiègne. En regenen dat het deed, maar dat mocht de pret niet drukken.

Wat we in Compiègne aantroffen was een leuke niet al te grote borduurbeurs. Niet te druk, de paden breed genoeg. Kortom lucht en ruimte, wel iets te warm. En allemaal echt Frans

. 

         

                                                

En dit was de buit

Het tasje ga ik zeker maken, ben er helemaal flieft op. De stofjes zijn weer voor het quilten en de knoopjes voor de heb.

Op weg naar het hotel nog een tussenstop voor een heeeeeeeeele grote Intermarche. Jeetje, voor zo'n winkel kan je op een regenachtige dag wel een uitstapje van maken. Ik ben maar niet bij de toetjes gaan kijken. 

Het hotel was prima. Ruime kamer met een sfeer waar ik wel van houd.

                                                            

En toen uit eten met z'n achten. Heel gezellig allemaal. Ik zal maar niet vertellen waar de gesprekken en het gelach over ging. Dat houden we lekker voor ons zelf.

De volgende dag moesten we helaas weer terug. We hadden best nog wat langer willen blijven. Compiègne heeft heel wat te bieden om te bekijken. Maar dat misschien de volgende keer.

                                                                    

                                                                

Meiden, bedankt voor het reisje en de gezelligheid. Het heeft mij goed gedaan. 

Onverwacht

Noodgedwongen moeten we onze vakantie met een dagje verlengen. Dit is de tuin van het hotel. Een heel lux hotel. Bij het boeken hebben we nog getwijfeld of we een nachtje extra zouden boeken. Niet gedaan omdat het toch wel iets te veel van het goede werd. Dus is het nu een cadeautje. Dankzij de bemanning van de veerboten die vandaag weigeren te werken. We gaan er van genieten. Morgen zien we wel verder.

Laatste lootjes

Nog eventjes en nog vier nachtjes werken dan hebben wij vakantie. Ieder ander is of komt snel thuis maar manlief en ik hebben nog een week voorpret. Afgelopen woensdag zijn we even naar Utrecht geweest om te oefenen

     

Het beviel prima

En toen had ik ineens geen zin meer om lapjes aan elkaar te naaien. Ach ja, dat kan je wel eens hebben. Niets aan te doen. Maar niets doen is geen optie, nooit geweest. Dus op naar zolder. Ergens moet toch nog een pakket liggen van een merklap. Merklappen borduren vind ik nog steeds leuk. 

Dus deze lag nog op mij te wachten.
 

        

 

Ooit jaren geleden gekocht bij " de Nijvere Conste" . En daar hingen toen een aantal mooie exemplaren . Ik had hem helemaal voorbereid op zolder gelegd zodat er gelijk aan geborduurd kon worden. En dat is dus nu.

      

 

 

En wat een verrassing. Helemaal vergeten. Maar deze pakketjes mogen mee naar Parijs en Corsica 

 

        

 

En zo wordt er 's avonds buiten gefrot. Met borduurlamp. Want het is nog zo'n fijne temperatuur. Gewoon genieten dus.

 

        

 

Kennis bijspijkeren

                    

Gisterochtend om 9.15 uur werd ik door manlief bij het station gedropt om om 9.26 de trein naar Zutphen te pakken. Naar Zutphen is een makkie. Niks geen overstappen en dat is toch wel prettig als de rollator altijd mee moet. En met een uurtje ben je er al. 

Heel appliquerend Nederland is namelijk. in de ban van het nieuwe appliqueren. Bij Petra Prins zijn ook een aantal dagen gereserveerd om de kennis en de instrumenten die nodig zijn door te geven. Ook ik wilde  weten hoe het werkte. Vooral omdat appliqueren heel erg leuk is en hoe meer foefjes je weet hoe beter het werk wordt. Als oefenlapje kregen we een schattig patroontje.

             

 

Om de techniek te begrijpen werd er eerst met de hoed van de paddenstoel begonnen. Je moet allebei je handen intensief gebruiken en dat is best wel wennen. 

              

                                                      Daarna volgde de stippen.

             

En eerlijk is eerlijk, het is een heel gefrot maar het resultaat mag er zijn. Het gele rondje is echt heel erg klein. 

In de toekomst ga ik deze manier zeker gebruiken. Het was een gezellige bijeenkomst met lekkere koffie  en een gezellige praat. Bep heeft het allemaal goed en duidelijk uitgelegd

Natuurlijk ging ik niet met lege handen naar huis. Er is weer stof meegegaan voor de hexagonblokken. 

              

Ik kan vannacht weer rustig naar mijn werk.

 

Niets bijzonders

Oo, jij woont dus in dat huis met die aparte gordijntjes. Ja,daar woon ik. En dit is dus een apart gordijntje als die gewassen is

                  

                  

Een grote kluwen franje en balletjes. Met de grootste twee gordijnen ben ik bijna een middagje bezig om alles weer uit elkaar te peuteren. Men zal wel begrijpen dat ik ze dus niet elke week was. Dit is trouwens al de tweede generatie. Toen de vorige hun beste tijd hadden gehad heb ik voor het hele huis nieuwe gehaakt. Ze zijn een beetje apart en daar houd ik wel van

Veel nieuws heb ik verder niet. Ik kan wel elke dag melden wat voor blok ik nu weer af heb maar dat wordt een beetje eentonig, denk ik. Maar hier zijn de de affe blokken. Ik heb heel veel nachtjes gewerkt,  zodoende.

              

 

                                 

 

              

 

                                 

 

Gestaag doorgaan

 

                        

 

Het is een zooitje in de huiskamer. De meubels en andere spullen ( lees: kratjes met quilts in wording) zien alle hoeken van de kamer.  Bij goed weer mogen ze naar buiten. Dan worden ze bewerkt met schuurpapier. Om daarna weer als nieuw tevoorschijn te komen en naar dochter- en schoonzoonlief te verhuizen. Bij ons wordt nml. de vloer geolied en gelakt. Jammer genoeg is het resultaat tot nu toe nog niet wat we ervan verwacht hadden. Op de bovenverdieping waren de vloeren prachtig geworden maar beneden valt het vies tegen. Toch gaan we ermee door. We weten even geen oplossing en misschien valt het mee als de nieuwe meubels de lelijke plekken verdoezelen. Eerlijk gezegd zijn we het zo zat om al jaren in een niet affe kamer te vertoeven dat we nu deze beslissing hebben genomen. En waarschijnlijk, als alles weer een beetje op orde is, kunnen we rustig bedenken wat we met de vloer gaan doen. Misschien is het dan toch verstandig om even flink te gaan sparen en er een nieuwe vloer op te leggen. We zien het wel.

 

Dus ik zit tussen de bende rustig Sarah Morrell verder te maken. En één voor één komen de blokken af. Het is zo'n leuke quilt om te maken.

 

 

En dank je wel Margot voor het antwoord op mijn vraag. De quilt is dus een album quilt en het grote middelste blok is gemaakt door Sarah Morrel omstreeks 1842. Alles is te lezen in het boek: Glorious American Quilts, geschreven door Elizabeth W. Warren en Sharon L. Eisenstat.

Ook ik deed mee met de BOM van Petra Prins. Maar op het laatst gingen de plastic zakjes zo de krat in zonder te kijken hoe het eruit zag. De reden daarvoor is bekend. En nu kan ik er in alle rust weer rustig van genieten. 

 

Maar allereerst heb ik grote hexagonblok afgemaakt. De blokken zijn zo groot dat ze niet eens helmaal op de foto kunnen.

                                       

                                           

 

 

Nog een maandje en dan gaan we vakantie vieren. Heel spannend dit keer om alleen met trein en boot te reizen. Geen auto mee. Maar wel heel erg leuk zo'n avontuur. Langzamerhand gaan mijn gedachten ook wel naar wat ik mee wil nemen om te frotten. Er moet iets mee. Als ik niets meeneem dan kan ik heel erg ongelukkig worden. Erg is dat eigenlijk. Het kan zelfs zo zijn dat je er niet eens aan toe komt, maar alleen al de gedachte dat je niets van naald en daad bij je hebt kan mij al helemaal ontredderen. Het moet klein zijn, niet teveel materiaal maar toch leuk genoeg. Ik ben wel bezig om een applicatieblok voor te bereiden maar een klein borduurwerken is ook niet weg. Nu heb ik in een doos al wat lapjes liggen voor een "Pronkrol" en Jookies (www.jookies.nl) heeft leuke pakketjes die ook een " Pronkrol"  vormen. Wat let me om een pakketje te bestellen? Niets. Dus er ligt alvast een pakketje klaar voor de reis. Erg hè, dat dat het eerste is wat in de koffer gaat. 

 

                         

Volgende maand nog maar eentje bestellen. Stel je voor dat het af komt voordat je weer thuis bent. Paniek.