Gestaag doorgaan

 

                        

 

Het is een zooitje in de huiskamer. De meubels en andere spullen ( lees: kratjes met quilts in wording) zien alle hoeken van de kamer.  Bij goed weer mogen ze naar buiten. Dan worden ze bewerkt met schuurpapier. Om daarna weer als nieuw tevoorschijn te komen en naar dochter- en schoonzoonlief te verhuizen. Bij ons wordt nml. de vloer geolied en gelakt. Jammer genoeg is het resultaat tot nu toe nog niet wat we ervan verwacht hadden. Op de bovenverdieping waren de vloeren prachtig geworden maar beneden valt het vies tegen. Toch gaan we ermee door. We weten even geen oplossing en misschien valt het mee als de nieuwe meubels de lelijke plekken verdoezelen. Eerlijk gezegd zijn we het zo zat om al jaren in een niet affe kamer te vertoeven dat we nu deze beslissing hebben genomen. En waarschijnlijk, als alles weer een beetje op orde is, kunnen we rustig bedenken wat we met de vloer gaan doen. Misschien is het dan toch verstandig om even flink te gaan sparen en er een nieuwe vloer op te leggen. We zien het wel.

 

Dus ik zit tussen de bende rustig Sarah Morrell verder te maken. En één voor één komen de blokken af. Het is zo'n leuke quilt om te maken.

 

 

En dank je wel Margot voor het antwoord op mijn vraag. De quilt is dus een album quilt en het grote middelste blok is gemaakt door Sarah Morrel omstreeks 1842. Alles is te lezen in het boek: Glorious American Quilts, geschreven door Elizabeth W. Warren en Sharon L. Eisenstat.

Ook ik deed mee met de BOM van Petra Prins. Maar op het laatst gingen de plastic zakjes zo de krat in zonder te kijken hoe het eruit zag. De reden daarvoor is bekend. En nu kan ik er in alle rust weer rustig van genieten. 

 

Maar allereerst heb ik grote hexagonblok afgemaakt. De blokken zijn zo groot dat ze niet eens helmaal op de foto kunnen.

                                       

                                           

 

 

Nog een maandje en dan gaan we vakantie vieren. Heel spannend dit keer om alleen met trein en boot te reizen. Geen auto mee. Maar wel heel erg leuk zo'n avontuur. Langzamerhand gaan mijn gedachten ook wel naar wat ik mee wil nemen om te frotten. Er moet iets mee. Als ik niets meeneem dan kan ik heel erg ongelukkig worden. Erg is dat eigenlijk. Het kan zelfs zo zijn dat je er niet eens aan toe komt, maar alleen al de gedachte dat je niets van naald en daad bij je hebt kan mij al helemaal ontredderen. Het moet klein zijn, niet teveel materiaal maar toch leuk genoeg. Ik ben wel bezig om een applicatieblok voor te bereiden maar een klein borduurwerken is ook niet weg. Nu heb ik in een doos al wat lapjes liggen voor een "Pronkrol" en Jookies (www.jookies.nl) heeft leuke pakketjes die ook een " Pronkrol"  vormen. Wat let me om een pakketje te bestellen? Niets. Dus er ligt alvast een pakketje klaar voor de reis. Erg hè, dat dat het eerste is wat in de koffer gaat. 

 

                         

Volgende maand nog maar eentje bestellen. Stel je voor dat het af komt voordat je weer thuis bent. Paniek.

30 +

Wat kan ik toch genieten van dit weer. Dan heb ik niet zo veel slaap nodig. Dan kan ik wel mijn bed uitkomen. Dan zijn wel de dagelijkse karweitjes zo gedaan. Buiten krantje lezen met een mok koffie om daarna in een lagere versnelling leuke dingen te gaan doen. En dat is dit keer pogen de salontafel te gaan schuren. Hij word voor en door dochter-en schoonzoonlief geüpdatet. Evenzo de kasten en de grote tafel. Wij hebben afgelopen zaterdag nieuwe meubels gekocht waarbij de hulp van zoonlief1 onontbeerlijk was. 

                   

En ik kan een hexagonblok af gaan maken. De plak en een nieuw lapje lagen zaterdag in de bus. Gelukkig was het er bij Petra Prins nog. Bep, nogmaals bedankt. 

                 

 

Maar weet iemand iets van de originele antieke Sarah Morrell af? Ik ben heel erg benieuwd of degene die hem gemaakt heeft heel veel tijd had. Nu ik er zo mee bezig ben valt het me toch wel op dat er heel veel kleine stukjes stof gebruikt word. Vooral die ene ster (en het puntje in het midden is geen tietje puntje geworden. en dat vind ik heel knap van mezelf). 

                        

 

De andere ster heeft een wat normalere maat. 

                         

Nu ben ik met een Flying Geese blok bezig en dat zijn ook weer van die kleine stukjes. Heel leuk om te doen, daar niet van. Maar het lijkt me daarom geen quilt die vroeger zomaar gebruikt werd.
 

                         

 

Wat een weertje

Wat geniet ik van dit weer. Niet mopperen dat het een beetje warm is. Vanmorgen zat ik in een wachtkamer en er was al weer een mevrouw die er over klaagde. Dit soort gesprekken moeten snel de kop ingedrukt worden en dat gebeurde ook. Daarna naar moederlief. Ze is snel aan het achteruit gaan. Heel lang herkende ze manlief en mij nog maar dat is nu ook weg. Langzaam gaat ze als een kaarsje uit. En dat mag van ons. We hebben haar meegenomen naar de tuin en lekker in het zonnetje gezet. Daar heeft ze altijd zo van gehouden en nu genoot ze ook weer zichtbaar.

( Deze foto is genomen tijdens een wandeling naar de kinderboerderij, één van de laatste keren dat mama mij nog herkende) 

Het blokjesblok is klaar. Het lijkt wel een miniquiltje 

              

Kijk, en dit is het volgende project. 

                        

Heel veel wybertjes die een ster moeten gaan worden. Het is maar goed dat het zulk prachtig weer is. Veel te warm om te poetsen (hi,hi)

Twee x werken

Ik kan even niet verder met de hexagonnen. En nu heb ik Sarah Morrell weer opgepakt. Het leek me wel makkelijk om op mijn werk een applicatie blok af te maken. Alles overhoop gehaald en dacht je dat ik het vond? Niet dus. Balen natuurlijk. Maar goed, dan maar met een nieuw blok beginnen. Met het gezegde van mijn moeder in mijn hoofd (wat het huis verliest,vindt het huis weer terug) met een nieuw blok begonnen. Even kijken hoe de andere blokken ook al weer waren. En wat lag er bij het stapeltje. Juist ja, het blok wat ik zocht. Kant en klaar.

Bij Sarah moet ik er echt helemaal inkomen. Eerst maar een makkelijk blok pakken

                   

Deze is ondertussen ook klaar.

Op naar de volgende. Nu maar eentje waar ik best wel een beetje tegen opzie. Heel veel kleine blokjes. Ik wil de quilt met de hand maken en dan is het heel lastig. Een millimeter te groot of te klein en het blok klopt dan totaal niet meer.

Maar ik laat me niet kennen.

                      

Ik ben net zo lang aan het tekenen geweest totdat ik kramp in mijn vingers kreeg.

En hier is mijn luxe-positie. Alles bij de hand. Werk en wakkerblijven. Mooier kan toch niet. Nog 4 nachtjes
 

 

Ik ben weer overstag gegaan

Wat een heerlijk weer is het toch. Ook al moet ik werken en dit keer zijn het 8 nachten. Dat heb ik zelf gedaan,hoor. Ik zeg het maar alvast voordat iedereen medelijden krijgt. Maar niemand hoeft medelijden te hebben. Het is zo lekker om 5.00uur even op het balkon te gaan staan. De stilte met alleen maar vogels en een donkerblauwe lucht die steeds lichter wordt. Zo nu en dan een verdwaalde auto maar dan denk ik dat dat collega's zijn. Grote kans dat dat ook zo is.

Maar ik zit niet stil. Er is weer een blok af.

En begonnen aan de volgende in de hoop dat Petra Prins dit stofje nog heeft. Voor vier hexen heb ik geen stof meer

Wat ook zo leuk aan van overdag slapen is: wakker worden en er is een pakje gebracht. Weliswaar zelf besteld maar het blijft toch spannend.

                             

Ik kon het niet laten. Voor mij is dit een "wil ik hebben, wil ik hebben" item. En dan gebruik je het argument dat er heel, heel veel lapjes gebruikt kunnen gaan worden die in de kast liggen te wachten.

 

Manlief vordert gestaag met het verfwerk.  We zijn allebei heel tevreden over het resultaat. maar wat wil je ook met de kleuren Urban Taupe en Sandy Beach. Het plafond is Fresh Linnen. Klinkt heel wat beter als nummertje "dit" en nummertje "dat".
 

                                      


We merken ook dat we in een rustiger periode zijn beland. We komen meer aan ons zelf toe en dat is fijn. Zelfs het tandarts gebeuren gaat tot nu toe voorspoedig. En we blijven in sfeer van handwerk- en naaiatributen. Van de week zijn er drukknoopjes geplaatst in mijn onderkaak (implantaten), en nee, hier heb ik geen foto van. Veel last heb ik er niet van en als de hechtingen er woensdag uitgaan dan is het vervelendste achter de rug.

Genieten

                           

Voor vanavond iets snels maar lekker gezocht. Zo kan ik de hele middag nog van buiten genieten. En ik hoop velen met mij!

Uitproberen

Sinds vandaag ben ik in bezit van een I-Phone. Het lijkt er op een heel klein I-Padje met telefoonfunctie. Maar nu kan ik ook overal op mijn blog schrijven. De foto's via de Phone vind ik mooier. Er zit ook in flits op wat een I-Pad mist.

Dus nu ben  ik aan het uitproberen. Met foto en al. Dit is een hexenblok die alweer bijna klaar is.